Attac logo
Associatief netwerk voor een Taks op financiŽle Transacties
en voor het Aansterken van de Civiele maatschappij
Beginpagina    Zand in de Machine    ZidM > 2001-2008    Kolonisten plannen een ’Joodse Fierheid’ mars  
| thema: mensenrechten , midden-oosten  |
 

Kolonisten plannen een ’Joodse Fierheid’ mars

> Jonathan Cook - gepubliceerd op 7 december 2008

Extremistische kolonisten die momenteel in het centrum van Hebron betrokken zijn bij gewelddadige confrontaties met de Palestijnen, hebben hun volgende slagveld gekozen, dit keer buiten de Westelijke Jordaanoever.

Een extreem-rechtse groep bekend als het Joods Nationaal Front (nvdv: Hazit Yehudit Leumit in het Hebreeuws) en nauw verwant met de Hebron-kolonisten, bereidt een mars voor door een van de belangrijkste Arabische steden in het noorden van IsraŽl. De mars, die in oktober is goedgekeurd door het Opperste Gerechtshof, is gepland voor 15 december kondigde de groep deze week aan.

De politie zal waarschijnlijk duizenden manschappen inzetten ter voorkoming van problemen en heeft een beperking van het aantal Nationaal Front-deelnemers beperkt tot 100. De mars zal niet tot in het centrum van de stad gaan, zegt de politie, en het is nog niet duidelijk of het de Nationaal Front-leden zal worden toegestaan om hun wapens, waarvoor de meesten als kolonisten een vergunning hebben, zullen mogen meedragen.

Het Front zegt dat het IsraŽlische vlaggen zal meedragen in wat de groep een demonstratie van "Joodse Fierheid" noemt door Umm al-Fahm, de thuishaven van bijna 45.000 Palestijnse burgers van IsraŽl.

De belangrijkste eis van het Front is de verdrijving van alle Palestijnen uit wat het "Groot-IsraŽl" noemt. Daar horen volgens hen ook de Westelijke Jordaanoever en Gaza bij. Het schuurt dicht aan bij de illegaliteit met de verbloemde suggestie dat de Palestijnse burgers van IsraŽl ook etnisch moeten gezuiverd worden.

"We zullen met vlaggen door Umm al-Fahm marcheren om iedereen te laten weten dat het Land van IsraŽl ons toebehoort", verklaarde Marzel Baruch, de leider van het Front.

Het opzet heeft furieus verzet van de lokale bevolking en de leiders van de Palestijnse minderheid opgewekt. Jamal Zahalka, een Arabisch lid van het parlement, noemde de gerechtelijke beslissing een "legitimatie van racisme": "Wij zullen gebruik maken van ons recht om te protesteren en Umm al-Fahm verdedigen tegen deze fascisten en racisten".

Het is niet de eerste keer dat Umm al-Fahm de belangstelling van IsraŽl’s extreem-rechts wekt.

De Kach - onder leiding van rabbijn Meir Kahane - hield een soortgelijke mars in 1984, het jaar waarin de partij voor de eerste keer vertegenwoordigd werd in het IsraŽlische parlement. Een decennium later werd de beweging, die aanvallen op Palestijnen organiseerden, als terroristische organisatie verboden.

Maar, het weren van Kach wordt slecht nageleefd. Verscheidene voormalige Kach-leiders, waaronder Marzel die zelf een Hebron-kolonist is, hebben de groep opnieuw opgericht onder de naam Joods Nationaal Front. Marzel heeft al diverse vergeefse pogingen gedaan om als parlementslid verkozen te worden en zal bij de verkiezingen in februari waarschijnlijk weer een poging doen.

De mars door Umm al-Fahm is deels bedoeld als een tactische verkiezingszet, aldus Jafar Farah, van de Arabische politieke lobbygroep Mossawa. "De acties van de kolonisten uit Hebron zijn over het algemeen niet populair bij IsraŽlische Joden. Door deze provocatie in Umm al-Fahm, hoopt het Front meer sympathie te kunnen winnen bij het publiek".

Marzel heeft voordien al soortgelijke stunts uitgevoerd tegen Palestijnse burgers, die een vijfde van de IsraŽlische bevolking, vormen. Zijn aanhangers marcheerden al in de Arabische stad Sachnin in Galilea en door een Arabische wijk van de "gemengde stad" Jaffa.

Maar Farah denkt dat deze keer Umm al-Fahm is uitgegekozen, omdat het gemakkelijker als een "vijandelijke stad" kan "verkocht" worden.

In de afgelopen jaren heeft de gemeente brede bekendheid gekregen onder het Joodse publiek. De bewoners trokken in oktober 2000 de straat op om woedend te protesteren tijdens de eerste fases van de onderdrukking door het leger van de tweede Palestijnse intifada. Botsingen met de politie hebben toen geleid tot het doodschienen van drie lokale bewoners.

Gelegen in een gebied dat bekend staat als de "Kleine Driehoek", een smalle strook aan de noord-west hoek van de Westelijke Jordaanoever, werd de stad - voor de bouw van de scheidingsmuur - ooit beschouwd als de toegangspoort voor zelfmoordterroristen uit Jenin.

De islamitische bevolking heeft zich met succes verzet tegen de officiŽle pogingen van de overheid om het gebied te "judaÔseren" door er, zoals het elders in het land gebeurde, joden te vestigen.

Politici, die regelmatig verwijzen naar de "Kleine Driehoek" als een bedreiging voor het "joods zijn" van het land, hebben manieren uitgewerkt om in een landruil de overdracht van het gebied met zijn kwart miljoen inwoners naar de andere kant van de scheidingsmuur te bewerkstelligen.

Umm al-Fahm is ook de basis van de radicale vleugel van IsraŽl ’s Islamitische Beweging. Vele IsraŽlische Joden hebben een speciale afkeer van haar leider, sjeik Raed Salah, een inwoner van Umm al-Fahm, door zijn campagne om Jeruzalem’s al-Aqsa moskee te beschermen voor IsraŽlische plannen om de greep op de Oude Stad te versterken.

Vorige week, in een bijeenkomst in Nazareth tegen het regeringsbeleid in Gaza, noemde de rechttoe rechtaan Sheikh Salah, ministers "moordenaars" die bij "oorlogsmisdaden" betrokken zijn.

"De mensen van Umm al-Fahm hebben meer dan 20 jaar geleden Kahane’s mars weerstaan", zei Farah, "Marzel verwacht dat, indien er sprake is van een botsing tussen de deelnemers aan de mars en de plaatselijke bevolking, de politie zich op haar beurt opnieuw tegen de bewoners van de Umm al-Fahm zal keren. Hij kan dan zijn groep als slachtoffers van de Arabische wreedheid voorstellen".

Het Front lijkt ook extra doelstellingen te hebben.

Het hoopt op een verzwakking van de autoriteit van het Opperste Gerechtshof, dat gehaat wordt door extreem-rechts, omdat het aanzien wordt als bedwinger van de uitwassen van de kolonistische beweging.

Tijdens de hoorzitting trachtte het Front parallellen te trekken tussen haar recht te marcheren in Umm al-Fahm en eerdere rechterlijke uitspraken ter bescherming van het recht van IsraŽlische activisten om in Hebron tegen de kolonisten te demonstreren. Beide waren een kwestie van de vrijheid van meningsuiting, stelde het Front.

"Als de rechters onze aanvraag niet goedkeuren, zal dat leiden tot een ernstige vertrouwensbreuk van het publiek in de rechterlijke instanties en zal het een boodschap uitsturen dat wat goed is voor Arabieren en linksen verboden is voor ons", zei Itimar Ben-Gvir, de woordvoerder van het Front.

In een mogelijk teken van intimidatie van het gerecht, negeerden de rechters aanbevelingen van zowel de politie als de veiligheidsdienst Shin Bet voor een verbod op de mars omdat zij kon aanzetten tot wijdverbreid geweld tussen Joden en Arabieren, in het bijzonder naar aanleiding van de recente botsingen tussen de gemeenschappen in de stad Akko. Als het om de Westelijke Jordaanoever gaat verwerpt het gerecht zelden veiligheidsargumenten.

Farah merkte ook op dat de strategie van het Front ook deel uitmaakt van een grotere trend onder de kolonisten hun strijd weer terug binnen IsraŽl te brengen na hun mislukking om de terugtrekking te voorkomen van de ongeveer 8000 kolonisten uit Gaza in 2005.

Een groot aantal hard-line religieuze Joden hebben ervoor gekozen om in IsraŽl te verhuizen naar door Palestijnen dichtbevolkte gebieden. Ze beweren dat ze er zijn om het Joodse verlies van de demografische strijd te stoppen. Het antwoord van de kolonisten in de gemengde steden is, onder het mom van religieuze seminaries, er gewapende kampementen op te zetten binnen of dicht bij de Palestijnse wijken.

In Akko hebben, volgens een lokale journalist Ala Hlehel, meer dan 1000 extremistische kolonisten bijgedragen tot de oprichting van zo’n 200 seminaries. Een groep die zichzelf "de zaden van de nederzettingen" noemt, heeft haar inspanningen geconcentreerd op andere gemengde steden, zoals Jaffa, Ramle en Lod.

Het Front lijkt de druk op IsraŽl’s Palestijnse burgers te willen verhogen door de strijd direct naar een van hun grootste steden te brengen.


Jonathan Cook is een schrijver en journalist die in Nazareth, IsraŽl woont. Zijn meest recente boek is "Disappearing Palestina: Israel’s Experiments in Human Despair" (Zed Books). Zijn website is www.jkcook.net.
De oorspronkelijke versie van dit artikel verscheen in The National.
De vertaling is van het Kollektief Griotte, waarvoor uiteraard onze dank.

Spip-redacteur:   francis
 
 
In- & Uitschrijven
Zand in de machine




Attac persberichten




Kalender
« Februari 2018 »
M D W D V Z Z
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4
 
Trefwoorden
 
 Attac Vlaanderen  |  Statistieken  |  Privé-ruimte  |  Alle rubrieken  |  Alle documenten

Verwittiging - De gepubliceerde documenten weerspiegelen, tenzij anders vermeld, niet noodzakelijk het standpunt van Attac Vlaanderen. Zij zijn de standpunten van hun auteur(s) en eventueel van werkgroepen of andere organisaties. Dat de documenten hier gepubliceerd worden is omdat wij willen meegenieten van beschikbare ideeën en expertises om samen onze toekomst te heroveren en aan die andere mogelijke wereld te werken.

Logo Creative Commons
Alle teksten van deze site mogen gebruikt en gecopiëerd worden onder de voorwaarden van toepassing van de Creative Commons Licentie.