Mijn mening over kernenergie

Een risiko op een ongeval is er altijd, maar dat geldt niet alleen voor kerncentrales, maar voor alle uitvindingen. Niemand onder ons zou willen leven zonder elektriciteit en gas, maar heel wat branden vinden hun oorzaak in een kortsluiting en af en toe vallen er doden bij een gasontploffing. Lange tijd was steenkool de voornaamste energiebron, maar talloze mijnwerkers zijn omgekomen bij mijnrampen en vele anderen kregen te kampen met gezondheidsproblemen als gevolg van het werken in de mijn. In de chemische industrie zijn er regelmatig zware ongevallen. De gevaarlijkste uitvinding van allemaal is de auto, die reeds aan miljoenen mensen het leven heeft gekost.

Nooit hoor ik zeggen dat uitvindingen niet zouden mogen gebruikt worden, omdat ze risiko’s meebrengen, op een uitzondering na: de kerncentrales. Daarbij is het opvallend dat de mensen, die gekant zijn tegen de produktie van elektriciteit met kerncentrales, over het algemeen ook tegenstander zijn van kernwapens. Het is alsof gebruik maken van de mogelijkheid om massa om te zetten in energie voor deze mensen immoreel geworden is, omdat ze eerst aangewend werd om een efficiënt wapen te vervaardigen. Kernenergie is des duivels geworden, omdat de Amerikanen met kernwapens het Japans keizerrijk tot kapitulatie gedwongen hebben.

Voor alle andere uitvindingen worden strenge veiligheidsmaatregelen gevraagd. Voor kernenergie eist men een absoluut verbod. Nu kan niet ontkend worden dat kerncentrales grote risiko’s inhouden, maar het is ook juist dat uitgerekend daar bijzonder strenge veiligheidsmaatregelen getroffen worden, wat in het verleden niet steeds het geval was met chemische bedrijven. Bij die bedrijven moesten eerst zware ongevallen gebeuren, voor men gepaste veiligheidsmaatregelen trof.

De voorbije vijftig jaar werd een deel van onze energie geproduceerd door kerncentrales. Als dat niet gebeurd was, zouden fossiele brandstoffen gebruikt zijn en dan zou er nu nog wat meer CO2 in de lucht zitten. Het aantal zware ongevallen met kerncentrales bleef beperkt tot twee en in beide gevallen waren ze het gevolg van het niet naleven van de veiligheidsvoorschriften.

Uiteraard zijn nog zwaardere ongevallen in de toekomst niet uit te sluiten, maar leven zonder risiko’s bestaat niet. Risiko’s zijn eigen aan het leven en dat is altijd al zo geweest. Meer nog, als in het verleden mensen geen risiko’s genomen hadden, zouden we vandaag minder komfortabel leven en zouden er misschien zelfs geen mensen meer zijn.

Nu is het niet verstandig risiko’s te lopen, wanneer ze kunnen vermeden worden. De veiligste energie is die welke de zon ons voortdurend toestuurt, maar het probleem was dat de mensen tot voor kort niet wisten hoe ze die energie konden aanwenden, terwijl de kennis wel aanwezig was om energie te winnen, eerst uit steenkool, dan uit olie en tenslotte uit uranium. Nu maakt niemand er onze voorouders een verwijt van dat ze steenkool en olie als energiebronnen gebruikt hebben, maar met kernenergie is het anders gesteld, hoewel we intussen weten dat de fossiele brandstoffen zorgen voor de opwarming van de aarde en kernenergie niet.

Om de opwarming van de aarde af te remmen, moet het gebruik van fossiele brandstoffen hoe dan ook verminderd worden. De vraag is nu of het dan mogelijk zal zijn te voldoen aan de energiebehoeften, indien alle bestaande kerncentrales de komende jaren zouden gesloten worden en er geen nieuwe meer zouden gebouwd worden. Om die vraag te kunnen beantwoorden, moeten wij eerst weten hoeveel energie er zal nodig zijn, en om dat vast te stellen, moeten wij weten hoe de mensen in de komende decennia zullen willen leven, want er bestaat geen menselijke natuur, die ons dat oplegt, ook al zegt een van de dogma’s van het neoliberale geloof dat de mens van nature uit nooit genoeg heeft.

Op basis van dat dogma nemen de neoliberalen aan dat de kerncentrales zolang mogelijk moeten open blijven en dat er zelfs nieuwe zullen moeten gebouwd worden. De tegenstanders van kernenergie zijn het daar niet mee eens, maar ze durven niet zeggen dat de voorwaarde om de kerncentrales te kunnen sluiten zonder de energievoorziening in het gedrang te brengen, een gevoelige daling is van het energieverbruik in de rijke landen en dus van de konsumptie van de meeste inwoners van die landen.

Steeds strengere eisen opleggen aan de industrie, zoals de brave milieubeschermers voortdurend voorstellen, kan alleen maar voor gevolg hebben dat delen van die industrie zullen moeten verhuizen naar andere landen. De industrie doet al vele jaren grote inspanningen om haar CO2-uitstoot te verlagen en er zijn nu eenmaal grenzen aan wat technisch mogelijk is.

Wie wil dat de kerncentrales gesloten worden zoals gepland, moet durven opkomen voor een daling van de konsumptie van de meerderheid van de bewoners van de rijke landen. Dat vereist dat er een einde komt aan de braafheid en de lafheid, die onder voorwendsel van verdraagzaamheid verhinderen dat de verantwoordelijken voor de opwarming van de aarde behandeld worden als wat ze zijn, namelijk misdadigers tegen de mensheid. Hun ongebreidelde konsumptie bedreigt immers het voortbestaan van de menselijke soort.

Als door het egoïsme van de enen en de lafheid van de anderen de konsumptie in de rijke landen niet snel gevoelig daalt, zal de energie van de duivel de volgende decennia onvermijdelijk verder gebruikt worden, ondanks het gezeur van bange pacifisten en milieubeschermers. Zo eenvoudig is dat.