Attac logo
Associatief netwerk voor een Taks op financiŽle Transacties
en voor het Aansterken van de Civiele maatschappij
Beginpagina    Zand in de Machine    ZidM > 01 - 03/2010    Waarom sluiten de Verenigde Staten hun ogen voor de IsraŽlische bulldozers?  
| thema: midden-oosten , oorlog en vrede  |
 

Waarom sluiten de Verenigde Staten hun ogen voor de IsraŽlische bulldozers?

> Robert Fisk - gepubliceerd op 13 februari 2010

Palestina” is niet meer. Noem het een “vredesproces” of een “roadmap”; geef de schuld maar aan de zwakke, pathetische, kinderachtige uitlating van Barack Obama dat een vrede van het Midden-Oosten “moeilijker was” te bereiken dan hij veronderstelde; net zoals een optimistische arts die een ziek kind teruggeeft aan zijn ouders zonder hoop van kans op herstel.

Maar de droom van de “twee-staten”-oplossing tussen IsraŽl en Palestina is zo goed als dood, die nobele poging vol veiligheidswaarborgen om een einde te stellen aan decennia van oorlogvoering tussen IsraŽliŽrs en Palestijnen.

Zowel de Verenigde Staten als Europa kijken nu doelloos toe terwijl de IsraŽlische overheid elke hoop op een Palestijnse staat grondig de grond in boort; zelfs terwijl u deze woorden leest, vernietigen de bulldozers van IsraŽl de laatste kans op vrede; niet alleen in het symbolische centrum van Jeruzalem zelf maar - strategisch, veel belangrijker - in 60 percent van het wijdse “bijbelse” land van bezet CisjordaniŽ, in die grote sector waarin de Joden nu tweemaal zo talrijk zijn als de Moslims.

Deze meerderheid van de Westbank – gekend als “Area C” als sinistere bijnaam in de intussen verdwenen Overeenkomst van Oslo – hoort nu al onder een IsraŽlische regel die de apartheid in een document bekrachtigt: een reeks IsraŽlische wetten die bijna alle Palestijnse bouwprojecten of dorpsverbeteringen verbieden, die schaamteloos Palestijnse huizen afbreken, waarvoor vergunningen onmogelijk zijn te verkrijgen, en zelfs opdracht geven tot de vernietiging van herstelde Palestijnse rioleringssystemen. De IsraŽlische kolonisten hebben dergelijke problemen niet; waardoor 300.000 IsraŽliŽrs nu leven in 220 nederzettingen die allemaal internationaal onwettig zijn – en dat in het rijkste en het vruchtbaarste deel van het bezette Palestijnse land.

Toen de bejaarde gezant van Obama, George Mitchell, deze week (nvdr. eind januari) terugkeerde na een vernederend bezoek aan IsraŽl, vierde de IsraŽlische Eerste minister Benjamin Netanyahu zijn vertrek door bomen te planten in twee van de drie grootste IsraŽlische kolonies rond Jeruzalem. Met het planten van deze bomen bij Gush Etzion en Ma’aleh Adumim, zond Netanyahu een duidelijk bericht de wereld in: “wij zijn hier, wij zullen hier blijven en wij zullen blijven bouwen”. Deze twee reusachtige nederzettingen, samen met dat van Ariel in het noorden van Jeruzalem, werden een “onbetwistbaar deel voor altijd” van IsraŽl.

Het was de viering van een overwinning van Netanyahu op de parvenu Amerikaanse President die het had aangedurfd om de macht van IsraŽl uit te dagen niet alleen in het Midden-Oosten maar in Amerika zelf. En terwijl de wereld luisterde hoe Netanyahu bij de herdenking van de Holocaust sprak over de volkerenmoord op zes miljoen Joden, hoorde de wereld ook hoe Netanyahu Iran afschilderde als het nieuwe Nazi-Duitsland, en de president van Iran als een gek even gevaarlijk als Hitler - en de hoop op een toekomst voor “Palestina” verdween. President Ahmadinejad van Iran is geen Adolf Hitler zoals de IsraŽliŽrs ook geen Nazis zijn. Maar spreken over de “bedreiging” van Iran leidt de aandacht van de wereld af. En dat deed ook Tony Blair, die zich probeerde te ontrekken aan zijn bloedige verantwoordelijkheid voor de ramp van de oorlog tegen Irak. De echte catastrofe echter die gaat door net buiten Jeruzalem, in de velden en de steenrijke heuvels en oude holen van het grootste deel van de Westbank.


Why Does The US Turn A Blind Eye To Israeli Bulldozers? verscheen in The Independent van 1 februari 2010.
De vertaling is van Willem De Witte, waarvoor wij hem hartelijk danken.

Spip-redacteur:   francis
 

Reageer op dit artikel

 
In- & Uitschrijven
Zand in de machine




Attac persberichten




Kalender
« Februari 2018 »
M D W D V Z Z
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4
 
Trefwoorden
 
 Attac Vlaanderen  |  Statistieken  |  Privé-ruimte  |  Alle rubrieken  |  Alle documenten

Verwittiging - De gepubliceerde documenten weerspiegelen, tenzij anders vermeld, niet noodzakelijk het standpunt van Attac Vlaanderen. Zij zijn de standpunten van hun auteur(s) en eventueel van werkgroepen of andere organisaties. Dat de documenten hier gepubliceerd worden is omdat wij willen meegenieten van beschikbare ideeën en expertises om samen onze toekomst te heroveren en aan die andere mogelijke wereld te werken.

Logo Creative Commons
Alle teksten van deze site mogen gebruikt en gecopiëerd worden onder de voorwaarden van toepassing van de Creative Commons Licentie.