Attac logo
Associatief netwerk voor een Taks op financiële Transacties
en voor het Aansterken van de Civiele maatschappij
Beginpagina    Zand in de Machine    ZidM > 02 - 03/2012    Als u een verantwoordelijk kapitalisme wil, verander dan het belastingsysteem (maar het zit niet in de aard van het beestje)  
| thema: financiële crisis , gats  |
 

Als u een verantwoordelijk kapitalisme wil, verander dan het belastingsysteem (maar het zit niet in de aard van het beestje)

> Eric Goeman - gepubliceerd op 1 februari 2012

Heather Stewart van The Observer herschreef een economie column die vlijmscherp uitlegt dat het hoe en waarom van het kapitalisme V.3 ongeschikt is voor het doel: de fiscale stimuleringsmaatregelen zijn volledig scheefgetrokken, ze belonen rent-seeking in plaats van de echte productieve activiteit.

Lees verder...

Neem de leverage buy-outs (bedrijfsovernames met geleend geld) die de laatste tien jaar een echte rage werden onder “private equity-investeerders” (investeerders in niet-beursgenoteerde ondernemingen); weinig of zelfs geen van deze deals diende ergens anders toe dan voor de verlichting van de schuldenlast op leningen.

Of zoals Stewart laat noteren: "De waanzin van private equity deals die door de Britse economie raasden in de Noughties ( het afgelopen decennium ) ontstond omdat de rente uitzonderlijk laag was , maar is ook het gevolg van de structuur van het belastingstelsel. Bedrijven kunnen schuldaflossingen aftrekken van hun aanslagbiljet in de vennootschapsbelasting.. Dat betekent dat de ’leveraged buyout’ – waarbij een bedrijf wordt opgeschrokt via een lening die de onderneming zelf zal moeten terugbetalen - een ingebouwd financieel voordeel biedt ten opzichte van een gewone overname".

Zo is het inderdaad, en door de jaren heen hebben we veel economen en fiscale ambtenaren ontmoet die de schadelijke vervorming - het gevolg van dit alles - erkenden, maar die hun schouders optrokken over het vooruitzicht tot het veranderen van deze situatie, omdat politici geen zin hadden om actie te ondernemen.

Waarom niet?
Misschien biedt een snelle blik op de connecties tussen financiële elites en politieke elites een aanwijzing. Het geflirt tussen beide machtsgroepen is nu eenmaal passioneler, dan de liefde van politieke partijen voor vakbonden en sociale bewegingen, die wel worden zoet gehouden maar in de praktijk als stoorzenders worden ervaren, “a real pain in the ass”. We zijn nog steeds om het in de oude ultraliberale woorden van Guy Verhofstadt eens te zeggen:
“drukkingsgroepen”.

Maar de gunstige fiscale behandeling, gegeven aan private equity-investeerders, is daarmee nog niet ten einde. Om hun ’rijkdom-creatie’, die vaak niet meer is dan het gebruik maken van schulden om bedrijven tot op een roekeloos niveau over te nemen, het snoeien in personeelsaantallen, en het strippen van de intellectuele eigendomsrechten naar offshore-bedrijven te stimuleren, hebben de opeenvolgende regeringen toegelaten dat private equity-managers op het geheel van hun verdiensten werden belast aan het tarief van inkomens uit vermogen (belast tegen 18 procent tegenover de 50 procent die te betalen is als inkomstenbelasting op arbeid door top-verdieners).

Zoals Stewart het schrijft in haar artikel, omkadert de fiscaliteit de wijze waarop economieën werken. Het (ver)vormt ook de resultaten van de economische activiteit.
Een goed ontworpen fiscaal systeem zal bepaalde activiteiten belonen, zoals bijv. investeringen, en andere activiteiten juist afremmen (gokken, koolwaterstofmisbruik, enz.). Belastingen kunnen ook de schadelijke inkomens- en vermogensongelijkheid, waartoe het kapitalisme altijd leidt, binnen aanvaardbare perken houden. Een debat over de hervorming van het kapitalisme moet rekening houden met perverse fiscale stimuleringsmaatregelen op nationaal en internationaal niveau. Belastingparadijzen zijn de kern van het probleem, zoals ook de Amerikanen zich beginnen te realiseren na de onthullingen over de fiscale praktijken van de Republikeinse presidentskandidaat Mitt Romney met o.a. de immer populaire “bankrekening in Zwitserland”. Jawel, waar anders?

In het Zwitserse Alpendorp Davos braken de financiële, economische en politieke elites zich het hoofd hoe het kapitalisme te redden viel (de neoliberale euforie van de zegevierende triomftocht ligt enkele jaren achter ons): dat ze eens beginnen aan een rechtvaardig fiscaal systeem, waardoor er echt sociale en economische herverdeling plaatsgrijpt van rijk naar arm, of beter gezegd, van vermogens en kapitaal naar middenklassen en werknemers. Ik weet niet of het kapitalisme nog te redden is, maar het zou wel een vorm van verantwoordelijk kapitalisme zijn.
Of de top van de piramide dat echter wil valt sterk te betwijfelen. Strooien met liefdadigheid ja, maar radicaal herverdelen, zit niet in de aard van het beestje.

Eric Goeman, woordvoerder Attac Vlaanderen.
Met dank aan Inge De Vriendt


Spip-redacteur:   jurgen
 

Reageer op dit artikel

 
In- & Uitschrijven
Zand in de machine




Attac persberichten




Kalender
« Februari 2018 »
M D W D V Z Z
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4
 
Trefwoorden
 
 Attac Vlaanderen  |  Statistieken  |  Privé-ruimte  |  Alle rubrieken  |  Alle documenten

Verwittiging - De gepubliceerde documenten weerspiegelen, tenzij anders vermeld, niet noodzakelijk het standpunt van Attac Vlaanderen. Zij zijn de standpunten van hun auteur(s) en eventueel van werkgroepen of andere organisaties. Dat de documenten hier gepubliceerd worden is omdat wij willen meegenieten van beschikbare ideeën en expertises om samen onze toekomst te heroveren en aan die andere mogelijke wereld te werken.

Logo Creative Commons
Alle teksten van deze site mogen gebruikt en gecopiëerd worden onder de voorwaarden van toepassing van de Creative Commons Licentie.