Bolkestein is de architect van de sociale dumping

De richtlijn moet leiden tot het ontstaan van één interne Europese markt voor een groot aantal diensten, zoals telefonie, kabel, bouw, distributie, gegevensverwerking, vervoer, toerisme en vrije tijd.

In breder verband wil de Europese Unie zo de weg vrijmaken voor verdergaande liberalisering van de dienstenmarkt in het kader van de zogenaamde GATS-onderhandelingen, die tot het ontstaan van een wereldwijde vrije dienstenmarkt moet leiden.

En bij die diensten hoort ook de gezondheidszorg. Daarmee dreigt een proces van privatisering van de gezondheidszorg op Europees niveau in gang gezet te worden en wordt gezondheidszorg een ’product’ zoals alle andere producten. Heb je veel geld zal je het kunnen betalen, heb je geen geld... tja, pech!

Dienstverleners uit andere EU-lidstaten (zoals na 1 mei 2004 ook Polen, Letland of Malta) mogen in de toekomst, volgens deze Europese wet, in alle andere lidstaten diensten aanbieden. Daarvoor hoeven zij zich niet eens te houden aan de wetten van het land waar zij die diensten aanbieden. Zij moeten zich immers alleen maar houden aan de wetgeving die in het land van oorsprong van het bedrijf van toepassing is.
Dit werkt in de hand dat bedrijven zich vooral zullen gaan vestigen in landen waar de belastingdruk laag is en waar sociale voorzieningen ontbreken. Ook zal, als het aan de Commissie ligt, de verantwoordelijkheid voor de controle en het toezicht op de handhaving van de wetgeving vanuit het land van oorsprong plaats moeten gaan vinden.

De voorstellen van de Commissie kunnen catastrofaal zijn voor Belgische werknemers. Naast het feit dat onze eigen sociale inspectie hier vleugellam wordt gemaakt hoeft het ook geen betoog over wat er met de de wettelijk bepalingen over de lonen en arbeidsvoorwaarden zal gebeuren in landen met een relatief hoog beschermingsniveau zoals bij ons.

Als dit mechanisme wordt losgelaten, gaat er op het vlak van diensten tussen landen een concurrentieslag ontstaan die in het voordeel van de multinationals en het nadeel van de bevolking van de lidstaten zal uitpakken. Er zijn diensten, zoals bijvoorbeeld de gezondheidszorg, die geen ’gewone’ diensten zijn. Zij horen thuis in een lijst van diensten van algemeen belang die aan bepaalde regels onderworpen zijn en zeker niet onder het gewone ’concurrentiebeleid’ vallen.

Attac Vlaanderen verzet zich tegen de richtlijn en sluit zich aan bij het aangekondigde massale verzet tegen dit absurde, anti-sociale beleid.