Attac logo
Associatief netwerk voor een Taks op financiële Transacties
en voor het Aansterken van de Civiele maatschappij
Beginpagina    Diogenes van Gent    Het offensief van Leider Bart De Wever tegen de Belgische verzorgingsstaat.  
| auteurs: Diogenes  | | thema: arbeid , neo-liberalisme  |
 

Het offensief van Leider Bart De Wever tegen de Belgische verzorgingsstaat.

> Diogenes van Gent - gepubliceerd op 11 oktober 2014

Leider Bart De Wever heeft twee nieuwe overwinningen behaald. Eerst heeft hij zijn geliefde Vlaanderen een rechtse regering bezorgd, geleid door een van zijn vertrouwelingen. Daarna is het hem gelukt hetzelfde te doen met België, waardoor de door de welstellende Vlamingen zo gehate PS naar de oppositie verwezen werd.
JPEG

Lees verder...

Leider Bart De Wever heeft tijdens de verkiezingskampagne niet onder stoelen of banken gestoken dat hij opkomt voor een maatschappij, waarin het egoïsme hoogtij viert. Wie voor hem gestemd heeft, kan dus niet zeggen "ich habe es nicht gewusst". Ongeveer een derde van de Vlaamse kiezers heeft voor Leider Bart De Wever gestemd en dus voor minder solidariteit en meer egoïsme.

Nu zijn er in het verleden al ergere dingen gebeurd. Zo is Führer Adolf Hitler aan de macht gekomen, nadat een derde van de Duitse kiezers voor zijn partij gestemd had, hoewel hij in "Mein Kampf" duidelijk geschreven had wat hij wilde verwezenlijken. Hij heeft woord gehouden en de Duitsers een oorlog bezorgd, die miljoenen van hen het leven gekost heeft en Duitsland herschapen heeft in een grote puinhoop.

Zo erg is het vandaag bij ons niet. De rechtse Belgische en Vlaamse regeringen zullen de bestaande formele demokratie in stand houden. Hoogstens zullen de rijken wat meer rechten krijgen en de armen wat meer plichten. Wat wel op de agenda staat, is de versnelde afbraak van de verzorgingsstaat.

Neoliberalisme staat voor de vernietiging van de verzorgingsstaten, maar in een demokratie gebeurt zo iets niet in een handomdraai. Het is begonnen in Groot-Brittannië met Thatcher. Andere landen zijn na verloop van tijd gevolgd, maar in België is de evolutie erg traag verlopen, al is ze ook bij ons al jaren bezig. Nu komt er met de rechtse federale regering een inhaaloperatie.

Het zal niet bij de aangekondigde hervormingen blijven. Zoals overal in de wereld zullen de besparingen een sterke ekonomische groei verhinderen en daarom zal de rechtse regering regelmatig nieuwe maatregelen nemen. Maar geen nood, ze heeft nu vijf jaar om de Belgische verzorgingsstaat geleidelijk af te bouwen onder voorwendsel van het herstel van de ekonomie.

De toekomst ziet er dus allesbehalve rooskleurig uit, maar dat is in de geschiedenis vaak het geval geweest. De Franse Revolutie werd gevolgd door het keizerrijk van Napoleon, waarna de monarchie hersteld werd, en in heel de 19de eeuw was er in Europa niet veel vooruitgang inzake demokratie en sociale rechten. Na de Eerste Wereldoorlog was er de opkomst van het fascisme en toen in 1940 de Duitse troepen Frankrijk in enkele weken tijd tot kapitulatie dwongen, heerste bij velen het geloof dat de Nieuwe Orde zou triomferen, en dat geloof nam nog toe, toen in 1941 de Duitsers in enkele maanden tijd een groot deel van de Sovjet-Unie onder de voet liepen.

Het is anders verlopen. Na de Franse Revolutie heeft het meer dan een eeuw geduurd, maar uiteindelijk zijn het algemeen stemrecht en de sociale rechten er gekomen. En wat in 1940 weinigen voor mogelijk hielden, was vijf jaar later een feit: de nazi’s werden verslagen. Het heeft allemaal wel veel strijd en ontberingen gekost van miljoenen mensen, die bereid waren om te vechten, ook al kon hen dat het leven kosten.

De voorbije decennia hebben velen gedacht dat de verzorgingsstaat niet kon verdwijnen en dus vonden ze het niet de moeite hem te verdedigen tegen wie hem wou vernietigen. Maar niets is definitief veroverd en Leider Bart De Wever en zijn medestanders gaan nu trachten te bewijzen dat zulks ook geldt voor de verzorgingsstaat, die een verwezenlijking is van de arbeiders, de socialisten en de vakbonden.

Maar zoals niets definitief veroverd is, is ook niets definitief verloren, mits voldoende mensen bereid zijn om ervoor te vechten en daarbij te beseffen dat de strijd lang kan duren en soms uitzichtloos kan lijken, en dat ze dus moeten volhouden, hoe moeilijk dat ook is. Zo is het altijd geweest.

De afloop van de strijd is nooit zeker. Alleen wie liever niet vecht, heeft zekerheid, namelijk de zekerheid te verliezen. Wanneer er geen of onvoldoende verzet komt tegen het neoliberale beleid, zal de verzorgingsstaat over enkele decennia tot de geschiedenis behoren.

Voor wie wil vechten voor het behoud van wat in het verleden met harde en soms bloedige strijd werd afgedwongen, is het wel zeer belangrijk te beseffen dat Leider Bart De Wever en de andere rechtse politici niet alleen zijn, wanneer zij de Belgische verzorgingsstaat willen vernietigen. Zij hebben de steun van miljoenen brave mensen, vooral in Vlaanderen, namelijk van hen die geloven dat ze beter zijn dan de anderen, dat iedereen voor zichzelf moet zorgen, dat het erop aankomt geen loser, maar een winner te zijn en dat de zin van het leven erin bestaat zoveel mogelijk te konsumeren dankzij hard werken.


Spip-redacteur:   jurgen
 

Reageer op dit artikel

 
In- & Uitschrijven
Zand in de machine




Attac persberichten




Kalender
« November 2017 »
M D W D V Z Z
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3
 
Trefwoorden
 
 Attac Vlaanderen  |  Statistieken  |  Privé-ruimte  |  Alle rubrieken  |  Alle documenten

Verwittiging - De gepubliceerde documenten weerspiegelen, tenzij anders vermeld, niet noodzakelijk het standpunt van Attac Vlaanderen. Zij zijn de standpunten van hun auteur(s) en eventueel van werkgroepen of andere organisaties. Dat de documenten hier gepubliceerd worden is omdat wij willen meegenieten van beschikbare ideeën en expertises om samen onze toekomst te heroveren en aan die andere mogelijke wereld te werken.

Logo Creative Commons
Alle teksten van deze site mogen gebruikt en gecopiëerd worden onder de voorwaarden van toepassing van de Creative Commons Licentie.