Attac logo
Associatief netwerk voor een Taks op financiële Transacties
en voor het Aansterken van de Civiele maatschappij
Beginpagina    Diogenes van Gent    Kerstmis 2014 met islamitische fascisten en de strijd van Leider Bart De Wever tegen de werklozen.  
| thema: midden-oosten , oorlog en vrede  |
 

Kerstmis 2014 met islamitische fascisten en de strijd van Leider Bart De Wever tegen de werklozen.

> Diogenes van Gent - gepubliceerd op 11 januari 2015

Zoals de traditie het wil, zal er ter gelegenheid van Kerstmis weer veel over vrede gesproken worden, maar voor heel wat mensen betekent vrede dat de zwakken en de armen zich niet met geweld verzetten tegen de verdrukking, de uitbuiting en de vernederingen, die ze ondergaan, zodat de onrechtvaardige samenleving ongestoord kan blijven bestaan, want de machtigen en rijken van deze wereld hebben nog nooit vrijwillig afstand gedaan van hun voorrechten en hun rijkdom en zijn vandaag ook niet van plan dat te doen.

JPEG

Lees verder...

En omdat niet iedereen zich neerlegt bij een samenleving, waarin niet alle mensen dezelfde rechten en dezelfde plichten hebben, is een blijvende vrede onmogelijk. Daarom getuigt met Kerstmis praten over vrede zonder tegelijkertijd de noodzaak van vrijheid, gelijkheid en solidariteit te beklemtonen ofwel van naïviteit ofwel van egoïsme. Een gevaar voor de vrede zijn de internationale verdragen, die gewoonlijk in het voordeel zijn van de machtige staten en in het nadeel van de zwakke. Maar de machtsverhoudingen tussen staten blijven nooit eeuwig onveranderd en zo gebeurt het dat een internationaal verdrag geschonden wordt door een staat, die zich niet langer als de zwakste beschouwt. Meer dan eens heeft dat tot oorlog geleid en daarom zou het een grote stap naar wereldvrede zijn, mocht in de schoot van de Verenigde Naties een internationaal gerechtshof worden opgericht, dat de bevoegdheid zou hebben om internationale verdragen ongeldig te verklaren, indien na onderzoek zou blijken dat ze onrechtvaardig zijn. Zo iets is in de huidige wereld ondenkbaar, want een dergelijk gerechtshof zou ongetwijfeld een aantal verdragen ongeldig verklaren, die in het voordeel zijn van machtige staten, zoals bijvoorbeeld het verdrag dat de Verenigde Staten van Amerika het recht geeft op Cuba de basis Guantanamo te handhaven. Maar dat mag ons niet beletten, in het kader van de vrije meningsuiting, met Kerstmis openlijk te zeggen wat nodig is om tot een duurzame vrede te komen en wat die vrede verhindert. Islamitische fascisten hebben dit jaar op korte tijd een deel van Irak veroverd, nadat het hen eerder al gelukt was zich meester te maken van een deel van Syrië. Uit bezorgdheid voor hun belangen in het Midden-Oosten zijn een aantal Westerse staten, waaronder België, onder leiding van de Amerikanen ten oorlog getrokken tegen deze nieuwe fascisten. De gruweldaden van de islamitische fascisten zijn allesbehalve een nieuwigheid. Gedurende heel de geschiedenis hebben de mensen oorlog gevoerd en gemoord. Veroverde steden werden geplunderd en vrouwen verkracht. De islamitische fascisten maken mensen van kant, die hun geloof niet willen delen. Bij ons is dat ook gebeurd, in de 16de eeuw. Dat was de tijd van de Inquisitie. Slechte kristenen kwamen toen op de brandstapel terecht, wat veel pijnlijker is dan de kogels van de islamitische fascisten. De bloedigste oorlogen uit de geschiedenis waren die van de eerste helft van de twintigste eeuw. De Eerste Wereldoorlog was hoofdzakelijk een oorlog tussen kristelijke staten en ook aan de Tweede Wereldoorlog namen veel kristenen deel. Bij de meeste oorlogen na de Tweede Wereldoorlog waren kristenen betrokken, rechtstreeks of door wapenleveringen. De Westerse verontwaardiging over het islamitisch fascisme getuigt dan ook van schijnheiligheid, omdat het Westen zich nooit verontschuldigd heeft voor de talloze verschrikkelijke misdaden, die het de voorbije eeuwen tegenover vele volkeren elders in de wereld begaan heeft, en omdat het de dagelijkse Israëlische misdaden tegenover de Palestijnen minimaliseert of zelfs rechtvaardigt. Nu ben ik zeker geen vriend van fascisten, ongeacht of ze kristen, vrijzinnig of moslim zijn. Ik zou niets liever willen dan dat de islamitische fascisten uitgeschakeld worden en als daar oorlog voor nodig is, heb ik daar geen enkel probleem mee. Alleen twijfel ik eraan of een interventie van de luchtmacht van enkele Westerse staten de islamitische fascisten zal kunnen vernietigen. De tijd is immers voorbij dat het Westen overal in de wereld zijn wil kon opleggen met wapengekletter, maar dat schijnen velen in het Westen nog steeds niet begrepen te hebben.

De opmars van islamitische fascisten in Syrië en Irak heeft bij sommige Westerlingen tot paniek geleid, hoewel er geen enkele reden is om aan te nemen dat het gevaar op aanslagen in de Westerse staten nu groter is dan de voorbij jaren. De meeste kans op een gewelddadige dood lopen we nog altijd door het onbesuisde autogebruik, maar dat heeft nooit tot paniek geleid. Een groot gevaar voor de bewoners van de staten van de Europese Unie komt van het neoliberalisme, dat weliswaar geen bloedbad zal veroorzaken, toch niet op korte termijn, maar wel kan leiden tot de vernietiging van de verzorgingsstaat en een onomkeerbare opwarming van de aarde door de ongebreidelde konsumptie, die nodig is voor het voortbestaan van het kapitalisme. Onbewust van dit gevaar, omdat ze bedwelmd zijn door hun konsumptie, het nieuwe opium van het kapitalisme, dat op een geraffineerde manier gepropageerd wordt door reklamekrapuul, hebben veel Vlamingen gestemd voor Leider Bart De Wever, die van hun dwaasheid dankbaar gebruik gemaakt heeft om rechtse regeringen op de been te brengen, die nu vijf jaar tijd hebben om de kloof tussen rijk en arm te vergroten door de afbouw van de sociale rechten en de verzorgingsstaat. Leider Bart De Wever, die een vroom katholiek is, maar over sociale problemen grondig van mening verschilt met Paus Franciscus, had tijdens de verkiezingskampagne beloofd de werkloosheidsuitkeringen te beperken in de tijd, maar die belofte heeft hij moeten inslikken door het verzet van de tsjeven, die hij nodig had voor de vorming van rechtse regeringen. Hij heeft echter iets bekomen, dat veel belangrijker is in zijn strijd tegen de werklozen, namelijk de verplichting voor langdurig werklozen om twee halve dagen per week zonder bijkomende vergoeding te werken voor hun gemeente. De werkloosheidsuitkeringen werden ingevoerd op basis van de gedachte dat ieder mens recht heeft op arbeid en dat bijgevolg de samenleving verplicht is schadevergoeding te betalen aan ieder persoon, die van de kapitalisten geen passend werk kan krijgen. Leider Bart De Wever is het niet eens met deze gedachte, omdat volgens hem de werklozen zelf schuld hebben aan hun werkloosheid en de werkloosheidsuitkering een uiting van liefdadigheid is, waarvoor de werklozen hun dankbaarheid moeten tonen, wat ze het best kunnen doen door gratis karweien te verrichten voor hun weldoener. De invoering van de gemeenschapsdienst voor werklozen is daarom een grote overwinning voor Leider Bart De Wever. Door hun denken op korte termijn beseffen de tsjeven wellicht niet dat hij hen daarmee goed liggen heeft. Momenteel gaat het slechts om twee halve dagen per week en enkel voor langdurig werklozen, maar het belangrijkste is de aanvaarding van het principe. Na verloop van tijd kan men, in funktie van de behoeften van de diverse overheidsdiensten en later misschien zelfs van die van de kapitalisten, het aantal verplichte uren gratis gemeenschapsdienst geleidelijk verhogen en de termijn, waarna iemand als langdurig werkloos beschouwd wordt, inkorten. De gemeenten en de Vlaamse en de Belgische regering gaan de komende jaren enorm besparen op personeel, wat konkreet betekent dat wie vertrekt, niet vervangen wordt. Als daardoor dan bepaalde taken niet meer behoorlijk kunnen uitgevoerd worden, kan men ze toevertrouwen aan werklozen, die men er niet moet voor betalen. Voor werk, dat een lage scholingsgraad vergt, is dat geen enkel probleem. Op termijn zou dat er dan kunnen toe leiden dat alle overheidsdiensten voor bepaalde taken nog enkel gebruik zouden maken van de gratis diensten van werklozen en dat al ons afval door werklozen in gemeenschapsdienst zou opgehaald worden. En men zou nog verder kunnen gaan door ook ziekenhuizen, rusthuizen en scholen gebruik te laten maken van de gratis gemeenschapsdienst van de werklozen en in een volgende fase misschien onder bepaalde voorwaarden, die geleidelijk minder streng zouden worden, ook privé-bedrijven, eerst alleen kleine en na verloop van tijd ook grote. Sluwe mensen, zoals Leider Bart De Wever, zullen daar wel een rechtvaardiging voor vinden, die steunt op de kristelijke moraal. Aldus zouden steeds meer jobs voor laaggeschoolden verdwijnen en zou uiteindelijk wie onvoldoende geschoold is, nog enkel aan de slag kunnen als werkloze in gemeenschapsdienst.

In het verleden kregen slaven in ruil voor hun arbeid kost en inwoon en hadden ze niet het recht zich te verplaatsen zonder de toelating van hun meester. De neoliberale slaven van Leider Bart De Wever zullen schijnbaar vrije mensen zijn, maar met het geld, dat ze van hun meester krijgen, zullen ze onmogelijk kunnen leven als vrije mensen. Niets is definitief verworven, ook niet de afschaffing van de slavernij.

Leider Bart De Wever mag dan in 2014 een paar belangrijke overwinningen behaald hebben, maar zijn doel, het opleggen van een moderne versie van het kapitalisme van de negentiende eeuw, zal hij niet zo gemakkelijk bereiken. Links is nog niet verslagen in België, wat bewezen werd door het sukses van de recente vakbondsakties, ook in Vlaanderen. Niets is verloren, zolang voldoende mensen bereid zijn ervoor te vechten. Leider Bart De Wever en zijn bondgenoten hebben in 2014 een paar veldslagen gewonnen, maar nog niet de oorlog. Alles blijft mogelijk. De rechtse Vlaamse en Belgische regeringen tonen weinig belangstelling voor kunst en kultuur, wat volkomen normaal is, want voor neoliberalen is geld het enige waardevolle in de samenleving. Dat zet mij ertoe aan om deze kerstboodschap te besluiten met een kort fragment uit het toneelstuk, dat ik het meest waardeer van alle mij bekende toneelstukken. Hoewel het vierhonderd jaar geleden geschreven werd, is het zeer aktueel, omdat het aantoont wat de dramatische gevolgen kunnen zijn van het handelen van het meest intelligente wezen, dat tot nu toe op de aarde vertoefd heeft. Hier volgt dus een citaat uit het tweede toneel van het vijfde bedrijf van "The Tragedy of Hamlet, Prince of Denmark" van William Shakespeare.

O, I die, Horatio; The potent poison quite o’er-crowns my spirit: I cannot live to hear the news from England; But I do prophesy the election lights On Fortinbras: he has my dying voice; So tell him, with the occurrents, more and less, Which have solicited. The rest is silence.


Spip-redacteur:   jurgen
 

Reageer op dit artikel

 
In- & Uitschrijven
Zand in de machine




Attac persberichten




Kalender
« Mei 2017 »
M D W D V Z Z
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
 
Trefwoorden
 
 Attac Vlaanderen  |  Statistieken  |  Privé-ruimte  |  Alle rubrieken  |  Alle documenten

Verwittiging - De gepubliceerde documenten weerspiegelen, tenzij anders vermeld, niet noodzakelijk het standpunt van Attac Vlaanderen. Zij zijn de standpunten van hun auteur(s) en eventueel van werkgroepen of andere organisaties. Dat de documenten hier gepubliceerd worden is omdat wij willen meegenieten van beschikbare ideeën en expertises om samen onze toekomst te heroveren en aan die andere mogelijke wereld te werken.

Logo Creative Commons
Alle teksten van deze site mogen gebruikt en gecopiëerd worden onder de voorwaarden van toepassing van de Creative Commons Licentie.