Attac logo
Associatief netwerk voor een Taks op financiële Transacties
en voor het Aansterken van de Civiele maatschappij
Beginpagina    Diogenes van Gent    Van Europese Unie tot Egoïsten-Unie.  
| thema: europa , financiële crisis  |
 

Van Europese Unie tot Egoïsten-Unie.

> Diogenes van Gent - gepubliceerd op 30 september 2015

Wat er zich binnenskamers heeft afgespeeld in de Europese regeringsgebouwen in de periode tussen de verkiezingsoverwinning van Syriza en de kapitulatie van de Griekse regering voor de neoliberale diktatuur van de Europese Unie, zal pas over vele jaren volledig geweten zijn, maar toch zijn er nu al voldoende aanwijzingen om aan te nemen dat Alexis Tsipras geloofd heeft dat hij de neoliberale Europese leiders kon overtuigen met redelijke argumenten. Deze fatale vergissing heeft er onafwendbaar toe geleid dat hij uiteindelijk ingestemd heeft met een overeenkomst, die de meerderheid van de Grieken nog erger zal treffen dan de vorige Europese diktaten.
JPEG

Lees verder...

Het had ook anders gekund, mits Tsipras zich voorbereid had op de te verwachten brutale weigering van de Europese Unie om zijn land verder te steunen, maar dat heeft hij niet gedaan. Na het referendum bevond hij zich in de situatie van een regeringsleider, die nalaat zijn leger te mobiliseren, terwijl alles erop wijst dat een machtige vijand op het punt staat zijn land binnen te vallen.

Nu was de houding van de gevestigde linkse partijen in de andere Europese landen weinig bemoedigend voor de linkse Griekse regering. Bovendien overheerste bij de meerderheid van de bevolking van die landen onverschilligheid voor de problemen van Griekenland, maar dat was wel aan het veranderen, toen de Grieken massaal neen gestemd hadden tijdens het referendum en uitgerekend na de kapitulatie van Tsipras ontstond er een golf van solidariteit, omdat overduidelijk geworden was welke smerige streek de leiders van de Europese Unie uitgehaald hadden.

Die solidariteit was nochtans van korte duur. Het zou heel anders geweest zijn, indien de Griekse regering niet gekapituleerd had, de noodtoestand had uitgeroepen en op een kreatieve manier maatregelen getroffen had om het armste deel van de bevolking te verdedigen tegen de Europese agressie. Het had er dik ingezeten dat de solidariteit bij links in heel Europa zou gegroeid zijn, ook al zouden het moeilijke maanden geweest zijn voor de Grieken. Maar in het verleden hebben andere volkeren zo iets doorstaan. Denken we maar aan de moeilijke jaren, die de Cubanen beleefd hebben na de val van de Sovjet-Unie, hun grootste bondgenoot.

Aan de kapitulatie van Tsipras is niets ongewoon. Zulke dingen zijn van alle tijden en daarom heeft het geen zin hem verwijten toe te sturen. Hij heeft gevochten en verloren, zoals voor hem ook anderen gedaan hebben. Hetzelfde kan niet gezegd worden van veel socialisten en groenen in andere Europese landen, die al een paar decennia een neoliberaal beleid voeren. Als het woord verrader op een links politikus toepasselijk zou zijn, dan is het op Hollande, die de Grieken maandenlang in de steek gelaten heeft, wat niet zo verwonderlijk is, gezien zijn eigen neoliberale politiek.

Als Tsipras iets bereikt heeft, dan is het dat hij duidelijk aangetoond heeft dat de Europese Unie slechts minachting kent voor de waarden van de Verlichting, waarop ze zich nochtans beroept, en niets anders is dan een neoliberale diktatuur, die alle mensen oplegt zich tegenover mekaar niet te gedragen als broeders, maar als konkurrenten, die geacht worden zo hard mogelijk te werken om zoveel mogelijk te kunnen konsumeren, waarbij ze beter moeten presteren dan zoveel mogelijk anderen en neerkijken op wie minder presteert dan zij. Het is ooit anders geweest, maar vandaag is de voornaamste deugd van de Europese Unie het egoïsme en daarom meen ik dat het tijd wordt om de Europese Unie om te dopen tot Egoïsten-Unie.

Als ik linkse politici hoor zeggen dat ze een sociaal Europa willen, vraag ik me af wanneer ze ook eens gaan zeggen met welk mirakel ze van de Egoïsten-Unie een sociaal Europa gaan maken. Om tot een sociaal Europa te komen, moeten de Europese Verdragen gewijzigd worden en dat kan alleen gebeuren met instemming van alle lidstaten. Welnu, er zal altijd wel in een of ander land een rechtse regering zijn, die om ideologische redenen niet wil weten van zulke wijziging.

Het begin van de wijsheid zou zijn dat de gevestigde linkse politici eens vertellen welke artikels van de verdragen volgens hen moeten gewijzigd worden en in welke zin, maar dat doen ze niet en daarom is hun slogan over een sociaal Europa domme prietpraat.

Als het onmogelijk is de Egoïsten-Unie om te vormen tot een sociaal Europa, dan moet de Egoïsten-Unie vernietigd worden, niet om terug te keren naar natiestaten, maar om de eenmaking van Europa vanaf nul te herbeginnen, met een schone lei.

De ware aard van de Egoïsten-Unie wordt met de dag duidelijker voor steeds meer Europeanen en als de gevestigde linkse partijen blijven lullen over de omvorming ervan tot een sociaal Europa zonder eraan toe te voegen hoe ze dat denken te bereiken, dan zou uiterst rechts wel eens gevoelig kunnen vooruitgaan en is het niet uitgesloten dat de volgende president van Frankrijk geen moslim, maar een vrouw zou zijn, Marine Le Pen.

Syriza heeft opnieuw de Griekse parlementsverkiezingen gewonnen, maar of Tsipras er zal in slagen van de Egoïsten-Unie een betere behandeling van de Grieken te verkrijgen, zal niet van hem afhangen, maar van de houding van de linkerzijde in de andere lidstaten van de Egoïsten-Unie. Zonder voldoende internationale solidariteit is hij gedoemd om de dwingelandij van de Egoïsten-Unie te ondergaan.


Spip-redacteur:   jurgen
 

Reageer op dit artikel

 
In- & Uitschrijven
Zand in de machine




Attac persberichten




Kalender
« December 2017 »
M D W D V Z Z
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
 
Trefwoorden
 
 Attac Vlaanderen  |  Statistieken  |  Privé-ruimte  |  Alle rubrieken  |  Alle documenten

Verwittiging - De gepubliceerde documenten weerspiegelen, tenzij anders vermeld, niet noodzakelijk het standpunt van Attac Vlaanderen. Zij zijn de standpunten van hun auteur(s) en eventueel van werkgroepen of andere organisaties. Dat de documenten hier gepubliceerd worden is omdat wij willen meegenieten van beschikbare ideeën en expertises om samen onze toekomst te heroveren en aan die andere mogelijke wereld te werken.

Logo Creative Commons
Alle teksten van deze site mogen gebruikt en gecopiëerd worden onder de voorwaarden van toepassing van de Creative Commons Licentie.