Attac logo
Associatief netwerk voor een Taks op financiële Transacties
en voor het Aansterken van de Civiele maatschappij
Beginpagina    Zand in de Machine    ZidM > Nieuwste editie    Er is geen enkele reden tot euforie. En Gent, er is inderdaad iets met jou…  
| thema: andersglobalisme , armoede  |
 

Er is geen enkele reden tot euforie. En Gent, er is inderdaad iets met jou…

> Eric Goeman - gepubliceerd op 27 oktober 2016

Er waren donderdagavond in Gent twee feestjes: op een ponton onder rode lampen genoten genodigden van bubbels en kaviaar, op de Graslei en de mooie Gentse kasseien konden actievoerders die zichzelf hadden omgedoopt tot “partycrashers” genieten van frieten en bier geschonken door de projectontwikkelaars die de Gentse binnenstad intussen veroverd hebben (zie o.a. KBC-toren en Post Plaza).

Lees verder...

Belangrijk was te weten dat het bier en de frieten niet ten koste zouden zijn van de Gentse belastingbetaler, maar een cadeau aan de partycrashers was van de heer Ignace De Paepe persoonlijk. Die rekening zal uiteindelijk wel afgetrokken worden van zijn “belastingafgifte”. En dat schepen Peeters inderdaad zijn intrede op het ponton maakte is niet verwonderlijk, want hij is schepen van feestelijkheden en feestelijk moest het worden, maar zijn handtekening staat ook onder het nu “omstreden” contract. Ik las euforische berichten op facebook zoals “Gent in verzet tegen privéfeestje op de Graslei”. Zelfs op De Wereld Morgen las ik “Partycrashers laten feest MG Real Estate crashen”. Ik denk dat die mensen ofwel op een ander feestje waren ofwel een andere definitie van verzet en crashen hanteren dat ik normaal gebruik. Wanneer 1100 mensen via facebook aanduiden af te zakken naar de “partycrash” en er staan uiteindelijk tegen 21u30 ongeveer 300 partycrashers dan is euforie over het Gents verzet totaal overbodig. We hadden er inderdaad tenminste met 1000 actievoerders moeten staan om indruk te maken op de feestelite en misschien hun party te doen crashen. Natuurlijk was dit elitefeest een schande voor Gent, maar we mogen ook beschaamd zijn over het minieme verzet. Nu hebben we inderdaad uit machteloze frustratie wat munten op dek gegooid, en heeft de politie – inderdaad brutaal op een zeker ogenblik – ingegrepen na wat gooien van plastic bekers en wat duw- en trekwerk. Is dat nu nieuw? Zulke avonden eindigen steeds op die manier. De taak van de politie is inderdaad het feest van de elite beschermen en verzet in bedwang houden of sussen. Zo is het altijd geweest en er is niets nieuws onder de zon. "Pas helemaal op het einde, het is al voorbij middernacht, staat een vijftiental mensen te dansen in het geloof dat ze het kapitalisme een fatale klap hebben toegediend" schrijft Tim F. Van der Mensbrugghe in De Morgen. Je hebt natuurlijk in de “linkerzijde” ook idioten, maar spijtig genoeg ook in het journalistieke heir. Het dédain over de linkerzijde, vooral over wat men tracht te begrijpen als “extreem-links” is meelijwekkend mocht het niet getuigen van arrogantie. Dit journalistieke wonder werd omschreven door Dominique Willaert, artistiek leider van Victoria DeLuxe, als “hipsterjournalist” hetgeen ik wil beamen. Trouwens het “partycrashfeestje” was een product van de stedelijke hipstercultuur, waarvan het liberale anarchisme van de piraten een onderdeel is. Maar eigenlijk is die crashparty nog het minst belangrijke van het debat, het fundamentele is en blijft de uitverkoop aan de private orde van onze publieke ruimte, waardoor de projectontwikkelaars onze steden mogen omvormen met de steun van een deel van de politieke klasse – tot een eiland van prestigeprojecten – niet voor de “mensen” maar voor het heil van de aandeelhouders. Terecht statement vanwege Tom De Meester, voorzitter PVDA Oost-Vlaanderen: "Als een private projectontwikkelaar en bouwpromotor beschouwd wordt als een culturele instelling, dan zijn we heel ver weg. Dat boek is een veredelde promotiecatalogus over de eigen projecten in de stad. Een privaat walking dinner voor een select gezelschap van 500 genodigden heeft niets te zien met een culturele manifestatie. Als we zo beginnen wordt Gent in de kortste keren een soort van Plopsaland waar het openbaar domein gehuurd wordt voor commerciële evenementen." That’s to the point Dear Tom! Tien jaar geleden gag ik op diezelfde Graslei een persconferentie om de eerste Rebelse Parade aan te kondigen. Ten eerste als reactie op de “depolitisering” van de openingsstoet van de Gentse Feesten. Ten tweede om het begin van de uitverkoop van de binnenstad aan private initiatieven, dus de verkwanseling van publieke ruimte, aan te klagen. Het was het begin van Pole Pole op de Graslei. Onze slogans waren toen “Onze stroaten zijn van ons” (in het Gents) en “Onze wereld is niet te koop”. Ordewoorden die ik vanuit Attac Vlaanderen probeerde te lanceren. Zelf heb ik na vier jaar de Rebelse parade gestopt omdat het nauwelijks nog een parade was, laat staan “rebels”. En dus stond ik gisteren na tien jaar tussen de partycrashers. Ontgoocheld om de opkomst maar ook dat velen die er waren toch nog euforisch deden. Laten we tenminste durven stellen dat ons gebrek aan organisatie onze grote zwakte is op dit ogenblik. En laten we durven toegeven dat we in deze strijd al tot de verliezende partij behoren: we hebben ons de voorbije jaren met de rug tegen de muur laten drukken, ook soms te veel onder de indruk over de progressieve praatjes van de Stad Gent , waarbij het stadsbestuur voortdurend de hemel werd in geprezen. De vaststelling is: onze stroaten zijn niet meer van ons en onze wereld is al verkocht. We stonden erbij en keken ernaar. En de echte bazen in onze steden overal ter wereld zijn de financiële elites en de projectontwikkelaars. In Gent zijn dat de Optima’s en de MG Estate’s. Indien we daar echt iets willen aan veranderen dan zullen we ons stevig moeten organiseren. Voorlopig is er geen enkele reden om te feesten. Geen enkele reden.

Een deel van het stadsbestuur beseft dat er een brug te ver is gegaan en dat is tenminste reeds een signaal om kritisch te blijven volgen: “Een privéfeest organiseren en daarvoor de hele Gentse Graslei inpalmen? Wie er gisteravond niet bij was, zal het niet meer meemaken, verzekert het stadsbestuur. Om de leefbaarheid van de stad te vrijwaren, zal Gent zijn evenementenbeleid grondig onder de loep nemen. Een vergissing was dat feest van gisteravond op de Graslei, geeft schepen en kandidaat-burgemeester Tom Balthazar (sp.a) toe. "Ik weet dat we toestemming gegeven hebben, maar dat was voordat we goed beseften hoe groot en hoe exclusief dat feest opgevat werd. De bouwpromotor wou vieren dat het postgebouw gerenoveerd is en dat vonden we zeker een feestje waard. Maar het mag duidelijk zijn dat dat op deze manier echt niet voor herhaling vatbaar is."(De Morgen) Ik eindig met enkele wijze woorden van Bart Eeckhout, opiniërend hoofdredacteur in De Morgen: “Neem die laatste stoot van het stadsbestuur. De stad laat een projectontwikkelaar tien dagen lang een stuk Graslei afhuren om een feesttent te bouwen op een ponton op de Leie, midden in het historische hart van de stad. Wat ging er door het hoofd van de verantwoordelijken die dat ooit een goed idee vonden? De privatisering en vermarkting van de openbare ruimte is een van de grootste kwalen van het hedendaagse stadsleven. Het staat haaks op elke vorm van vooruitstrevend stadsbeleid. Een beetje progressief bestuur zou meteen en kordaat ’neen’ moeten roepen bij zo’n voorstel. Maar niet in Gent. Daar ’verhuren’ ze een stuk lei aan een projectontwikkelaar voor tien dagen aan 1.415,33 euro en noemen ze het een ’cultureel evenement’. Die prijs alleen al is absurd laag, zelfs met die 33 cent na de komma erbij. Een avond een zaal afhuren in de Vooruit is duurder. Natuurlijk komt er dan protest. Natuurlijk komt er dan, de Gentse cultuur getrouw, een tegenbeweging op gang, en wordt een uitverkoop van de openbare ruimte plots een risico voor de openbare orde? Dus, Gent, er is iets met jou. Er was al het mobiliteitsplan, dat zelfs de meest overtuigde stadsliefhebber tot wanhopig zuchten dwingt. Er was het door de ondergang van Optima geopenbaarde gênante gesmoezel met de dure, snelle jongens van de vastgoedsector (en hun nog duurdere en snellere boten). En ja, ook over de innige verhouding tussen het Antwerpse bestuur en de vastgoedlobby valt veel te zeggen. Maar beloofde Gent het niet juist anders te gaan doen? Dit is niet het beleid waarvoor bijna tweederde van de Gentenaars vier jaar geleden gestemd heeft. Je kunt je dus maar beter herpakken, Gent. Antwerpen en Hasselt bewijzen het: geen enkel bolwerk staat eeuwig overeind.”

Dus Gent, er is inderdaad iets met jou…en er is geen enkele reden voor euforie. Vandaag is het stakingsdag. Een deel van de werkende klasse gaat opnieuw in verzet en toont nog eens aan allen die zeer kritisch zijn voor de vakbonden als voorbijgestreefde beweging – de noodzaak en het belang van organisatie. Ze staan keer op keer tegenover hun vijand: het kapitaal. Het mobiele kapitaal dat wikt en beslist. En zoals de arbeiders aan het piket aan FrieslandCampina in Aalter zegden in de vroege morgen: “We staan hier vandaag opdat onze kinderen in de toekomst het ook goed zouden hebben”.

(Eric Goeman, woordvoerder Attac Vlaanderen)


Spip-redacteur:   jurgen
 

Reageer op dit artikel

 
In- & Uitschrijven
Zand in de machine




Attac persberichten




Kalender
« April 2017 »
M D W D V Z Z
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
 
Trefwoorden
 
 Attac Vlaanderen  |  Statistieken  |  Privé-ruimte  |  Alle rubrieken  |  Alle documenten

Verwittiging - De gepubliceerde documenten weerspiegelen, tenzij anders vermeld, niet noodzakelijk het standpunt van Attac Vlaanderen. Zij zijn de standpunten van hun auteur(s) en eventueel van werkgroepen of andere organisaties. Dat de documenten hier gepubliceerd worden is omdat wij willen meegenieten van beschikbare ideeën en expertises om samen onze toekomst te heroveren en aan die andere mogelijke wereld te werken.

Logo Creative Commons
Alle teksten van deze site mogen gebruikt en gecopiëerd worden onder de voorwaarden van toepassing van de Creative Commons Licentie.