Attac logo
Associatief netwerk voor een Taks op financiële Transacties
en voor het Aansterken van de Civiele maatschappij
Beginpagina    Diogenes van Gent    De onbekwaamheid van Leider Bart De Wever en generaal Jambon in de oorlog tegen de islamitische fascisten.  
| thema: extreem-rechts , migratie  |
 

De onbekwaamheid van Leider Bart De Wever en generaal Jambon in de oorlog tegen de islamitische fascisten.

> Diogenes van Gent - gepubliceerd op 13 april 2017

Leider Bart De Wever heeft een nieuw bewijs geleverd van zijn onbekwaamheid in de oorlog tegen de islamitische fascisten door in allerijl soldaten en politiemannen naar het centrum van Antwerpen te sturen, omdat een automobilist op de Meir gereden had zonder ook maar een enkele van de talrijke voetgangers te raken.

JPEG

Lees verder...

Islamitische fascisten trachten altijd zoveel mogelijk slachtoffers te maken. Als dus een bestuurder op de Meir rijdt zonder iemand te raken, kan dat onmogelijk een islamitische fascist zijn. Eigenlijk is het haast een wonder dat geen enkele voetganger geraakt werd, zeker wanneer na zijn aanhouding gebleken is dat de chauffeur zo erg onder invloed was dat hij de eerste uren niet kon verhoord worden.

Met zijn onbesuisd optreden heeft Leider Bart De Wever de mensen nog maar eens zonder ernstige reden bang gemaakt, maar in plaats van dat te erkennen en zich te verontschuldigen voor deze dwaasheid, vond hij het nodig een perskonferentie te houden om op te scheppen over zijn nieuwe heldendaad.

Ooggetuigen beweren dat de wagen tegen hoge snelheid gereden had, maar hoeveel km/u is dat? Het is heel moeilijk om zonder radar de snelheid van een bewegend voorwerp te bepalen en de getuigenis van mensen, die schrikken door de onverwachte verschijning van een auto, is vaak onbetrouwbaar. Dat een dronken bestuurder geen slachtoffers maakt, wanneer hij met hoge snelheid tussen voetgangers rijdt, is bovendien erg onwaarschijnlijk.

De bestuurder beweerde tijdens zijn verhoor dat hij op zoek was naar zijn vriendin en op de Meir terechtgekomen was, omdat hij de weg niet goed kende. In zijn koffer zaten wapens, maar in België beschikken niet alleen islamitische fascisten over wapens. Niets wijst er dus op dat het hier ging om een mislukte fascistische aanslag en dat was ook de mening van het parket na het verhoor van de chauffeur.

De reaktie van Leider Bart De Wever past bij de strategie van zijn vriend, generaal Jambon, die voortdurend voor enorme schade in het eigen kamp zorgt door zijn gebrek aan moed om de waarheid te zeggen.

Die waarheid is dat er tijdens een oorlog altijd aan beide kanten slachtoffers vallen en dat het onmogelijk is oorlog te voeren zonder zelf verliezen te lijden. Een goede generaal probeert de eigen verliezen te beperken, maar uitsluiten kan hij ze niet. Zo is het altijd geweest en zo is het ook vandaag in de ongewone oorlog, die de islamitische fascisten verklaard hebben aan het Westen.

De strategie van de islamitische fascisten is zeer eenvoudig en komt erop neer dat ze trachten zoveel mogelijk mensen om te brengen, ongeacht wie ze zijn, wat ze denken, hoe oud ze zijn en waar ze zich bevinden. Iedereen komt in aanmerking om vermoord te worden door een islamitische fascist. Daar het onmogelijk is de hele bevolking te beschermen, heeft het niet de minste zin hier en daar soldaten te posteren, zoals generaal Jambon nu al doet sinds de aanslagen van 13 november 2015 in Parijs.

Niet alleen kunnen deze militairen onmogelijk een aanslag verhinderen van een onopvallend gekleed persoon, die zichzelf met zijn bom de lucht wil inblazen, maar bovendien vormen zij een gemakkelijk doelwit voor islamitische fascisten, die vijandige soldaten willen doden. In Zaventem waren er militairen en de aanslagen zijn doorgegaan. Nu ja, de soldaten hebben daar toch iets nuttigs gedaan: ze hebben de eerste hulp verleend aan de gekwetsten.

De aanslagen in Parijs werden gepleegd door fascisten, die in België verbleven. Toen dat bekend werd, heeft generaal Jambon in Brussel een aantal drastische maatregelen genomen, die het bewijs leverden van zijn onkunde. Eerst en vooral is er het feit dat hij alleen in Brussel een soort noodtoestand heeft afgekondigd, wat bewijst dat het niet tot hem is doorgedrongen dat een klein aantal mensen uit het Brusselse, die in Parijs enkele aanslagen gepleegd hebben, als zij dat onmiddellijk daarna ook in België zouden willen doen, daarvoor niet noodzakelijk Brussel moesten uitkiezen, vermits zij om het even welke Belgische gemeente veel vlugger konden bereiken dan Parijs, en gesteld dat zij inderdaad na Parijs ook in Brussel slachtoffers hadden willen maken, dan was het een koud kunstje geweest om ingevolge de maatregelen van generaal Jambon hun doelwit te veranderen en een andere stad te kiezen.

Het toppunt van dwaasheid was de tank, die generaal Jambon op de Brusselse Grote Markt geposteerd had, alsof een tank zou kunnen verhinderen dat een fascist op die plaats zelfmoord zou plegen met een bom. Een andere domme en tevens gevaarlijke maatregel was de sluiting van de scholen, waardoor tieners bijvoorbeeld in een winkelcentrum het slachtoffer hadden kunnen worden van fascistische bommen. De militaire strategie van generaal Jambon heeft heel wat schade toegebracht aan de ekonomie. Hij heeft de mensen bang gemaakt met zijn idioot optreden en vooral voor de horeca waren de gevolgen verschrikkelijk.

Een mogelijke verklaring zou kunnen zijn dat generaal Jambon verrast was door de aanslagen in Parijs, maar ook dat zou dan zijn onbekwaamheid bewijzen, want minstens vanaf de aanslag op Charlie Hebdo had het hem duidelijk moeten zijn wat ons te wachten stond en de strategie van de islamitische fascisten tegen het Westen is gekend sinds 11 september 2001. Generaal Jambon heeft dus tijd genoeg gehad om een degelijke strategie te bedenken voor de onafwendbare oorlog tegen de islamitische fascisten.

Een van de maatregelen, die veelvuldig genomen zijn na de aanslagen, is het niet toelaten van rugzakken op allerlei manifestaties, waar veel volk komt, en het fouilleren van kleine tassen. Op die manier kan je natuurlijk voorkomen dat een zak met een zware bom in een stadion of een zaal wordt binnengebracht, maar je kan niet beletten dat een zelfmoordenaar een kleine bom binnensmokkelt, die hij tussen zijn kleren verstopt heeft, en evenmin dat iemand aan de kontrole een bom laat ontploffen. Vrijwilligers, die tassen kontroleren, lopen dus altijd een zeker risiko en het is maar de vraag of zij zich daarvan bewust zijn. Bij mijn weten heeft generaal Jambon hen nooit op dat gevaar gewezen.

In een oorlog is het onvermijdelijk dat bij vergissing niet de vijand, maar eigen soldaten en burgers getroffen worden. In het Engels noemt men dat collateral damage. Normaal is de schade, die aangericht wordt in het eigen kamp, veel kleiner dan die welke de vijand treft, maar bij generaal Jambon is het omgekeerd, zij het dan dat zijn collateral damage niet bestaat uit doden en gekwetsten, maar uit ekonomische schade en vooral uit de afbraak van de demokratie en de rechtsstaat. De vernietiging daarvan is nu precies een van de doelstellingen van de islamitische fascisten en generaal Jambon beseft niet dat hij bezig is hen daarbij te helpen.

De demokratie en de rechtsstaat worden langzaam uitgehold onder voorwendsel dat dat nodig is om de islamitische fascisten te verslaan. Leider Bart De Wever verkondigt dat het noodzakelijk is een noodtoestand uit te roepen, die een aantal door de grondwet vastgelegde rechten zou aan banden leggen. Intussen is er al zonder veel protest een wet aangenomen, waardoor mensen uit België kunnen verjaagd worden, omdat vermoed wordt dat ze iets te maken hebben met de islamitische fascisten. Het principe, dat iemand voor onschuldig gehouden wordt tot een rechtbank hem schuldig verklaart, wordt daarmee naar de prullenmand verwezen.

Generaal Jambon is duidelijk in de leer gegaan bij George W. Bush. Dommer kon het niet. George W. Bush is blindelings in de val van Osama Bin Laden getrapt. Met zijn aanslagen in New-York en Washington wou Osama Bin Laden de Amerikanen ertoe brengen moslimlanden aan te vallen en George W. Bush heeft dat gedaan. Dat hij Afghanistan binnenviel, was nog enigszins begrijpelijk, want daar was het kamp van Al Qaeda, maar de inval in Irak was gewoon waanzin. Saddam en Bin Laden waren vijanden en het was dus uitgesloten dat Saddam iets te maken had met de aanslagen van Bin Laden in de Verenigde Staten.

De gevolgen zijn verschrikkelijk geweest. Voor de Irakezen is een nachtmerrie begonnen, die nu al veertien jaar duurt. De islamitische fascisten hebben vele duizenden volgelingen gekregen en slaagden er drie jaar geleden zelfs in grote delen van Irak en Syrië te veroveren en er een eigen staat te vestigen. In de Verenigde Staten en later in andere landen werden wetten goedgekeurd, die de vrijheid van de eigen burgers bedreigen. Om dat te doen aanvaarden heeft George W. Bush zijn landgenoten bang gemaakt en dat voorbeeld wordt nu in België gevolgd door Leider Bart De Wever en generaal Jambon.

Enkele weken na de inval in Irak verklaarde George W. Bush plechtig dat de oorlog afgelopen was. Hij had zijn wensen voor werkelijkheid genomen. Veertien jaar later is het nog altijd oorlog in Irak en ook in Afghanistan. Vandaag voorspellen Westerse politici en journalisten de nakende nederlaag van Islamitische Staat in Irak en Syrië, wat dan het begin van het einde zou zijn van het islamitisch fascisme, ook al verwachten ze dat er nog enige tijd aanslagen zullen zijn in Europa.

Nu hebben profeten van alle slag zich al vaak vergist over het verloop van oorlogen. Zo werd er na het begin van de Syrische burgeroorlog algemeen van uitgegaan dat Assad spoedig het onderspit zou delven. Vandaag is Assad aan de winnende hand en durft niemand voorspellen hoelang de oorlog nog gaat duren. Toen in augustus 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak, werd algemeen geloofd dat hij met Kerstmis zou afgelopen zijn. Hij heeft meer dan vier jaar geduurd en ondanks hun opmars in het begin van de oorlog werden de Duitsers verslagen. Oorlogen duren soms heel lang. Zo kent de Europese geschiedenis een Honderdjarige, een Tachtigjarige en een Dertigjarige Oorlog.

Nadat de Amerikanen in 2001 de kampen van Al Qaeda in Afghanistan vernietigd hadden, dachten ze dat het gevaar van het islamitisch fascisme bezworen was. Dertien jaar later veroverde Islamitische Staat een deel van Irak en Syrië en waren er in verschillende landen in het Midden-Oosten en in Afrika andere groepen van islamitische fascisten aktief. Na de aanslagen in Madrid en Londen leken de islamitische fascisten in Europa verdwenen te zijn, maar in januari 2015 is het herbegonnen met de aanslag op Charlie Hebdo. Momenteel ziet het er in Irak en Syrië slecht uit voor IS, maar zelfs al zou het door deze fascisten gekontroleerde grondgebied dit jaar volledig veroverd worden door hun tegenstanders, dan hoeft dat nog niet het einde te zijn van de oorlog. IS kan immers overgaan tot een guerillaoorlog en bovendien zijn de islamitische fascisten elders in de wereld niet uitgeschakeld door een nederlaag van IS in Irak en Syrië.

Een bekwame generaal wil weten wat de vijand bezielt, want dat is in een oorlog van het grootste belang voor het uitwerken van zijn strategie. De beste manier om dat te weten te komen is nagaan wat de vijand daar zelf over zegt en schrijft. Wie dat doet in het geval van de islamitische fascisten, kan alleen maar vaststellen dat hun motivatie alles te maken heeft met de verschrikkelijke misdaden van de Westerse kristelijke staten tijdens de voorbije vijf eeuwen in Amerika, Azië en Afrika en meer bepaald met die welke ze vanaf het einde van de Eerste Wereldoorlog begaan hebben in het Midden-Oosten. Die misdaden gaan vandaag onverminderd voort en niets wijst erop dat er spoedig een einde aan komt. Dat is geen aangename waarheid voor arrogante Europeanen en dat verklaart waarom generaal Jambon liever sprookjes over kriminelen en asocialen gelooft dan te moeten toegeven dat de kristelijke Europeanen de monsters gekreëerd hebben, die hij nu moet bestrijden.

Haat behoort tot de natuur van de mens en daarom is het volkomen normaal dat de vreselijke Westerse misdaden tot haat leiden bij alle volkeren, die er het slachtoffer van geweest zijn en nog zijn, en dat bijvoorbeeld het nieuws van de vernietiging van de Twin Towers op 11 september 2001 op gejuich onthaald werd in Chili, waar op 11 september 1973 een door de Verenigde Staten gesteunde staatsgreep een einde stelde aan de hoop van miljoenen Chilenen op een beter leven in een rechtvaardige samenleving, gebaseerd op vrijheid, gelijkheid en solidariteit, de waarden van de Verlichting, waarop de Westerse veroveraars en uitbuiters zo prat gaan, maar die ze nooit gegund hebben aan de door hen gedomineerde volkeren.

Haat komt niet alleen voor bij verdrukte en uitgebuite mensen, maar ook bij hun verdrukkers en uitbuiters. Wie opkomt voor de rechten van de zwakken in de samenleving, wordt gehaat door wie er belang bij heeft dat de onrechtvaardige samenleving blijft bestaan. Zo werd Hugo Chavez gehaat door de rijke Venezolanen, van wie sommigen zijn dood gevierd hebben met champagne. Haat is universeel en daarom getuigt het van domheid en vooringenomenheid dat generaal Jambon verontwaardigd was, toen hem verteld werd dat moslims zouden gedanst hebben na de aanslagen in Zaventem en Brussel, en dat hij het niet eens nodig vond na te gaan of er wel gedanst was en zo ja, waarom. Zou generaal Jambon misschien een dubbele moraal hebben, die bepaalt dat de rijken en de machtigen mogen haten en de armen en de zwakken niet?

De geschiedenis toont aan dat mensen, die de wapens opnemen om tegen verdrukking en uitbuiting te strijden, zich niet zo gauw gewonnen geven, zeker wanneer ze niet veel te verliezen hebben, maar heel wat te winnen. De islamitische fascisten, die in West-Europa geboren zijn, geloven dat zij het eeuwige geluk zullen vinden bij hun god en zijn maagden, wanneer ze sterven, terwijl ze vijanden van hun god vermoorden of verminken. Zulke mensen zullen de strijd niet snel opgeven. Er zullen nog aanslagen volgen met doden en gekwetsten en na iedere aanslag zullen Leider Bart De Wever en generaal Jambon de angst van de mensen gebruiken om voor de dag te komen met nieuwe voorstellen, die zoals hun vorige niets zullen uithalen, maar wel de langzame aftakeling van de demokratie gaan voortzetten.

De Westerse misdaden uit het verleden kunnen niet ongedaan gemaakt worden, maar met sommige gevolgen ervan is dat wel mogelijk en geen nieuwe misdaden begaan, kan ook. Zo zou een ekonomische boycot van Israël en een harde aanpak van de diskriminatie, waarvan moslims in Europa het slachtoffer zijn, de islamitische fascisten de wind uit de zeilen nemen. De koppige weigering van de Westerse politci om dat te doen, is een voedingsbodem voor het islamitisch fascisme in Europa en daarom kan de oorlog nog zeer lang duren. Hij zou wel eens kunnen eindigen met de ondergang van de islamitische fascisten en van de demokratie.

In 1972 zijn in België 3.200 mensen omgekomen bij verkeersongevallen. In 2016 waren het er 640, wat nog altijd twintig keer meer is dan bij de aanslagen van islamitische fascisten in ons land. Nochtans is er bij de bevolking veel minder angst om te sterven of verminkt te raken bij een verkeersongeval dan bij een fascistische aanslag. De reden is niet ver te zoeken.

De auto werd beschouwd als het nieuwe mirakel, dat de mensen geluk en vrijheid zou brengen. Verkeersongevallen werden voor onvermijdelijk gehouden, want ze hoorden bij de vooruitgang. Omdat ze niet door misdadigers werden veroorzaakt, maar door brave mensen, die niet beseften dat ze gevaarlijke dingen deden aan het stuur van hun auto, was er een grote verdraagzaamheid voor gevaarlijk rijgedrag. Een dodelijk verkeersongeval veroorzaken werd minder erg gevonden dan het stelen van een brood en daarom werden verkeersovertredingen met de mantel der liefde toegedekt en stuitte ieder voorstel om gevaarlijk gedrag in het verkeer aan te pakken op enorm verzet.

Omdat ze als normaal beschouwd werden, waren de dagelijkse dodelijke verkeersongevallen geen voorpaginanieuws in de kranten en kwamen ze in de radio al helemaal niet aan bod. De mensen werden enkel met verkeersongevallen gekonfronteerd, wanneer er een gebeurde in hun buurt of wanneer een bekende erbij betrokken was. Verkeersongevallen waren daardoor geen dagelijks gespreksonderwerp en wie plaats nam in een auto, dacht dan ook niet aan gevaar en voelde zich veilig, zelfs al was de bestuurder oververmoeid of stomdronken.

Die mentaliteit is aan het veranderen, maar dan wel heel langzaam, en nog steeds beseffen veel mensen niet dat het gevaar in het verkeer niet in de eerste plaats te wijten is aan een kleine groep roekeloze bestuurders, maar aan de lichtzinnigheid van velen, die niet inzien dat in het verkeer de kleinste fout de zwaarste gevolgen kan hebben.

De aanslagen van de islamitische fascisten zijn niet het werk van brave mensen en de meeste Europeanen begrijpen niet wat die fascisten bezielt, omdat ze niet weten welke gruweldaden en massamoorden begaan zijn in naam van de kristelijke Westerse beschaving. Dat verklaart waarom elke aanslag wel voorpaginanieuws is en doordat de kranten, de radio en de televisie voortdurend uitvoerig berichten over de aanslagen van de islamitische fascisten, ook al gebeuren ze in andere landen, en over de daders en vermoedelijke daders, wordt de angst bestendigd.

De verkeersslachtoffers zijn een normale zaak geworden en de mensen hebben geleerd ermee te leven en zijn dus niet bang om in een auto te stappen, ondanks het hoge aantal doden en gekwetsten. De dagelijkse gedetailleerde berichtgeving over de aanslagen en over de islamitische fascisten zorgt voor een blijvende angst onder de mensen, ook al is de kans om het slachtoffer te worden van een fascistische aanslag veel kleiner dan de kans om bij een zwaar verkeersongeval betrokken te raken.

De angst voor hun aanslagen kan de islamitische fascisten alleen maar aanmoedigen om met nog meer ijver voort te doen. Ook hier speelt de onbekwaamheid van generaal Jambon ons parten. In plaats van zijn uiterste best te doen om de angst onder de bevolking te verdrijven, wakkert hij die angst aan met zijn domme maatregelen.

Winston Churchill beloofde zijn volk in de zomer van 1940 tranen en bloed. Dat heeft de strijdlust van de Engelsen niet ondermijnd, maar integendeel aangewakkerd. Churchill had de moed om de waarheid te zeggen en ofwel ontbreekt die moed aan generaal Jambon, ofwel is zijn onkunde zo groot dat hij niet beseft dat het onmogelijk is te beletten dat er nog aanslagen zullen komen met doden en gekwetsten.

Niet alleen zou aan de Europeanen moeten gezegd worden dat er nog doden zullen vallen, maar ook dat heel de bevolking moet deelnemen aan de oorlog door verder te leven alsof er geen islamitische fascisten zijn en te aanvaarden dat bepaalde informatie over de strijd tegen die fascisten geheim gehouden wordt.

De militaire dienstplicht, die bij ons intussen is afgeschaft, dateert van de Franse Revolutie. De redenering toen was dat, gezien de burgers rechten gekregen hadden, ze ook de plicht hadden hun rechten te verdedigen. Vandaag kunnen de burgers dat op een zeer vreedzame manier doen door zich op geen enkel ogenblik te laten beïnvloeden door angst voor de vijand. De politici zouden de bevolking daartoe moeten oproepen, maar Leider De Wever en generaal Jambon vertikken het dat te doen. Zij maken de mensen liever bang.

De overvloedige juiste en onjuiste informatie over alles wat met de islamitische fascisten te maken heeft, kan geen aanslagen voorkomen, maar heeft wel zijn nut voor de fascisten. Als die bijvoorbeeld op een bepaalde dag vernemen dat het dreigingsniveau van 3 naar 2 verlaagd is, weten ze dat de waakzaamheid verminderd is en dat de tijd dus gekomen is voor een nieuwe aanslag, en als er voortdurend berichten zijn over de mogelijke verblijfplaatsen en verplaatsingen van fascisten, dan weten die meteen of men hen op het spoor is.

In de oorlog tegen de islamitische fascisten is geen noodtoestand nodig met maatregelen, die de demokratie en de rechtsstaat ondermijnen, maar wel een wet, die de verspreiding verbiedt van informatie, die nuttig kan zijn voor de vijand en angst kan zaaien onder de bevolking. Zulke wet zou het bijvoorbeeld strafbaar moeten maken dat iemand het bericht verspreidt dat een bestuurder, die snel over de Meir rijdt, een islamitische fascist is.


Spip-redacteur:   jurgen
 

Reageer op dit artikel

 
In- & Uitschrijven
Zand in de machine




Attac persberichten




Kalender
« April 2017 »
M D W D V Z Z
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
 
Trefwoorden
 
 Attac Vlaanderen  |  Statistieken  |  Privé-ruimte  |  Alle rubrieken  |  Alle documenten

Verwittiging - De gepubliceerde documenten weerspiegelen, tenzij anders vermeld, niet noodzakelijk het standpunt van Attac Vlaanderen. Zij zijn de standpunten van hun auteur(s) en eventueel van werkgroepen of andere organisaties. Dat de documenten hier gepubliceerd worden is omdat wij willen meegenieten van beschikbare ideeën en expertises om samen onze toekomst te heroveren en aan die andere mogelijke wereld te werken.

Logo Creative Commons
Alle teksten van deze site mogen gebruikt en gecopiëerd worden onder de voorwaarden van toepassing van de Creative Commons Licentie.