Zijn ze daar weer met een belasting ?

Speculatie kan dodelijk zijn !

Onzichtbare speculanten in Londen, Brussel, Tokyo, Frankfurt en Wall Street spelen elke dag met het leven van mensen (vooral vrouwen en kinderen) overal ter wereld. Recente crisissen - verwekt door wispelturige, immer op winst beluste speculanten - in Thailand, Rusland, Brazilië en Indonesië hebben in enkele maanden tijd miljoenen jobs vernietigd en de armoede en onveiligheid verhoogd. In een mum van tijd gingen allerlei bedrijven failliet en werden spaargelden waardeloos. In Thailand werden de budgetten voor gezondheidszorg en welzijn drastisch verlaagd. Brazilië sneed in de budgetten voor schooltransport, kinderen, gezondheid en sociale zekerheid. Door de verminderde inkomens werden in Thailand bvb. 100.000 kinderen van school gehaald. Vrouwen werden het eerst en het meest ontslagen. Bij gezinnen waar ook de man op straat belandde, werd een grote toename vastgesteld van geweld binnen het gezin op vrouwen. Meer vrouwen dan ooit werden verplicht in de prostitutie te gaan om zichzelf en hun familie van een inkomen te voorzien. Op het einde van het liedje zijn het altijd de zwaksten die de rekening betalen. De markt betaalt nooit voor de eigen (wan)daden. Het wordt tijd om de rekening te laten vereffenen door de daders zelf: in de eerste plaats de speculanten.

Speculatie is immoreel tegenover de toekomst van onze kinderen

Misschien denkt u dat de negatieve gevolgen van de wereldwijde speculatiedrift van multinationals, banken, pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen alleen voor de derde wereld zijn? In een mondiale economie is alles mondiaal. Ook bij ons komen sociale verworvenheden in een neerwaartse spiraal terecht: arbeid wordt zo goedkoop (flexibel) mogelijk gemaakt, werklozen worden meer bestreden dan de werkloosheid, belangrijke functies van de publieke gemeenschap worden verkwanseld aan de privé, de werkdruk wordt verhoogd, de zorg wordt afgebouwd, medicijnen en hospitalisatie worden alsmaar duurder, de meeste pensioentjes zijn veel te klein. De bedrijven en banken maken steeds hogere winsten terwijl gezondheidszorg en onderwijs schreeuwen om geld. Toen bij Renault in Vilvoorde 3000 mensen werden afgedankt lieten de aandeelhouders, beleggers en speculanten de champagnekurken knallen, want hun beursnoteringen stegen direct. En zo gaat het elke dag opnieuw. De achteruitgang van de meerderheid is de rijkdom van de elites.

Het is tijd voor de Tobintaks

James Tobin, een Amerikaanse econoom die ooit de Nobelprijs won, lanceerde in 1972 een taks op wisseltransacties. Attac heeft die taks van onder het stof gehaald, opgepoetst en een nieuw elan gegeven. Het gaat om de heffing van een kleine belasting telkens een buitenlandse munt omgewisseld wordt. Die kleine taks zou vooral de grote speculanten ontmoedigen. Daardoor kunnen de financiële markten kalmeren en zouden landen en volkeren minder de machteloze speelbal kunnen worden van de grote poenpakkers.

Hoe zit dat nu eigenlijk met die nieuwe belasting ?

De Tobintaks is ook een Robintaks. De Robin van... jawel Robin Hood! De Robin die neemt van de rijken om aan de armen te kunnen schenken. Of beter: de Tobintaks neemt eigenlijk een beetje terug van de rijken wat ze eerder al gestolen hadden bij de armen. Een heffing van 0,1% zou op dit ogenblik elk jaar 144 miljard euro opbrengen. Die miljarden steken we in een sociale pot waardoor we de grootste noden kunnen lenigen op wereldvlak: we kunnen iedereen voeden, ieder kind onderwijs laten volgen, in de derde wereld gratis gezondheidszorg verstrekken, de dodelijkste ziektes de wereld uithelpen, iedereen toegang verschaffen tot proper water. De Tobintaks is ook een rechtvaardige belasting: de belasting op kapitaal wordt eindelijk verhoogd terwijl de meeste regeringen hun inkomsten vooral halen uit belastingen op arbeid. De heffing van een Tobintaks verhoogt dus de sociale gelijkheid.

Kan die Tobintaks dat allemaal alleen ?

Neen, natuurlijk niet. We moeten ook de vluchtwegen versperren naar de fiscale belastingparadijzen, anders zijn de vogels gaan vliegen. En uiteindelijk eens werk maken van een belasting op vermogens. De hoge vermogens mogen eens hun steentje bijdragen aan de samenleving. We moeten ook alert blijven tegenover verdere privatiseringen en goed uitkijken dat onze sociale zekerheid of onze pensioenfondsen niet geprivatiseerd worden. En de post en het openbaar vervoer. En water en energie. We moeten beletten dat de toekomst van onze kinderen in private handen terechtkomt. Want dan komt de toekomst van onze kinderen in handen van de speculanten: zij ontzien noch de mens noch milieu. Indien we de toekomst van onze planeet overlaten aan het winstprincipe is er geen toekomst meer. En laten we ook de zwaksten niet vergeten: gaan we nu eindelijk eens die schulden van de armste landen kwijtschelden zodat ze zich kunnen ontwikkelen, hun economieën opbouwen en hun kinderen ook een toekomst bieden? Voor Attac-Vlaanderen zijn al deze gevechten breekpunten. Over deze kwesties wordt niet onderhandeld of afgeboden. Het is dringend tijd om een einde te maken aan het dobbelen met de dood. We moeten speculanten niet alleen de rekening presenteren voor hun immorele spelletjes, we moeten uiteindelijk het speculeren stoppen. Bevolkingen mogen niet de speelbal blijven van de winsthonger van deze mondiale heersers. Laat ons de toekomst in eigen handen nemen. Steun de strijd van Attac-Vlaanderen. Help de wereld rechtvaardiger maken.