De econoom en ex-Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz argumenteerde in de Financial Times dat landen desnoods maar eenzijdig de financiële sector moeten aanpakken en de nodige hervormingen doorvoeren. Ze moeten helemaal niet wachten op mondiale coördinatie.

Zo zegt hij: “Zelfs als we uiteindelijk tot coördinatie in de regelgeving komen, moeten regeringen de nodige lessen geleerd hebben uit het IJslands verhaal: zij kunnen niet op de wetgevers uit andere landen steunen om hun eigen burgers en financiële markten te beschermen.

Landen die deze weg kiezen zullen geconfronteerd worden met gelijkaardige bedreigingen: een snel vertrek naar het buitenland.
Maar het deel van het financiële systeem dat van cruciaal belang is voor de reële economie – leningen aan bedrijven verstrekken bijvoorbeeld – is niet zo vrij om te doen wat het wil.

Eender welke kosten- batenanalyse van het verliezen van deze gokcasino’s aan het buitenland zou uiteindelijk concluderen: als een andere regering economische instabiliteit wil riskeren en de ermee gepaard gaande torenhoge rekening voor garanties aan zijn belastingbetalers wil presenteren: ze doen maar! Maar onze taak bestaat erin om ‘besmetting’ door deze niet te reguleren entiteiten te voorkomen.

Geen enkel land kan zichzelf volledig isoleren, maar de beste bescherming is een goede regelgeving in het thuisland.”