06/03 - Tobintaks made in Japan

Vorig jaar in oktober diende de Japanse Minister van Buitenlandse Zaken een aanvraag in bij de fiscale commissie voor het organiseren van een internationale solidariteitsheffing voor het fiscale jaar 2010 .

Wat voor soort heffing werd niet verder gespecificeerd, maar de aanvraag vermeldt dat zowel een heffing op vliegtickets als een belasting op wisselverrichtingen in de toekomst kon onderzocht worden. De omschrijving luidde “het in Japan introduceren van een nieuw belastingssysteem dat zal bijdragen tot internationale solidariteit en dat zo goed mogelijk zal beantwoorden aan de mondiale vraag op ontwikkeling.”

Op 13 februari dan diende de voorzitster van de Parlementaire Werkgroep voor een Internationale Solidariteitsheffing, een ontwerp van tussentijds verslag in bij de Minister van Buitenlandse Zaken. De belangrijkste aanbeveling klinkt: "snel een internationale solidariteitsheffing op te leggen, meer bepaald een (ontwikkelings)heffing op wisseltransacties, en dat om mondiale kwesties op te lossen, namelijk de armoede in ontwikkelingslanden én de klimaatsverandering".
Het ontwerp werd op positieve commentaar onthaald door de Minister van Buitenlandse Zaken.

Het zogenaamde Terashima Comité dat het rapport voorbereid heeft wordt voorgezeten door Jitsuro Terashima, een van de belangrijkste opinieleiders met betrekking tot Japanse diplomatieke en economische kwesties. Het comité bestaat verder uit 11 leden, waaronder onderzoekers, vertegenwoordigers van NGO’s en wetgevers. Ook ambtenaren van diverse Ministeries (Buitenlandse Zaken, Financiën en Milieuzaken) zowel als de Wereldbank zijn erbij betrokken als observator.

Na steeds meer positieve geluiden vanuit de EU, het voorlopige NO! van president Obama (die enkel een bankbelasting wil om ze te laten meebetalen voor de crisis) en het kordate besluit van Canada om bij de volgende G20 in Toronto (juni 2010) te stemmen tegen elke vorm van Tobintaks of Financiële Transactie Taks, zijn de ontwikkelingen in Japan alvast een opsteker.

04/03 - Pleidooi voor financieel nationalisme

De econoom en ex-Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz argumenteerde in de Financial Times dat landen desnoods maar eenzijdig de financiële sector moeten aanpakken en de nodige hervormingen doorvoeren. Ze moeten helemaal niet wachten op mondiale coördinatie.

Zo zegt hij: “Zelfs als we uiteindelijk tot coördinatie in de regelgeving komen, moeten regeringen de nodige lessen geleerd hebben uit het IJslands verhaal: zij kunnen niet op de wetgevers uit andere landen steunen om hun eigen burgers en financiële markten te beschermen.

Landen die deze weg kiezen zullen geconfronteerd worden met gelijkaardige bedreigingen: een snel vertrek naar het buitenland.
Maar het deel van het financiële systeem dat van cruciaal belang is voor de reële economie – leningen aan bedrijven verstrekken bijvoorbeeld – is niet zo vrij om te doen wat het wil.

Eender welke kosten- batenanalyse van het verliezen van deze gokcasino’s aan het buitenland zou uiteindelijk concluderen: als een andere regering economische instabiliteit wil riskeren en de ermee gepaard gaande torenhoge rekening voor garanties aan zijn belastingbetalers wil presenteren: ze doen maar! Maar onze taak bestaat erin om ‘besmetting’ door deze niet te reguleren entiteiten te voorkomen.

Geen enkel land kan zichzelf volledig isoleren, maar de beste bescherming is een goede regelgeving in het thuisland.”

03/03 - Waarom uw pensioen watertrappelde

TJN (Tax Justice Network) senior adviseur Richard Murphy, in Forbes, over de boekhoudkundige trukendoos:

“De staatsfinanciėn werden danig dooreen geschud in een cyclus van geweldige pieken en dalen. Tijdens een periode van hoogtes werden aan de overheid belastingen betaald op winsten die volledig uit de lucht waren gegrepen; dąt is namelijk de belasting, betaald op de huidige winst op toekomstige beleggingsopbrengsten.
Dat creėrt de illusie van een bubbel, die uiteindelijk toch barst als de opbrengsten niet zo hoog worden als aanvankelijk gedacht, en wel omdat ze in de eerste plaats werden opgeblazen door hun aanbieders. Vanzelfsprekend volgt de neergang.”

En mooi gezegd maar wel pijnlijk:
“Dąt is waarom uw pensioenregeling niets heeft opgebracht gedurende tientallen jaren. Uw bankier nam de groei van uw pensioenregeling als basis voor zijn bonussen reeds vele jaren geleden.”

02/03 - Europese draaideurenpolitiek

De nieuwe Europese Commissie (Barroso II) trad aan op 10 Februari jl. Precies zeven dagen later kondigde verzekeringsreus Munich Re aan dat ze de ontslagnemende EU-Commissaris voor externe betrekkingen, Benita Ferrero-Waldner hadden gerekruteerd. Zij wordt lid van de toezichthoudende Raad van Munich Re, ’s werelds grootste herverzekeringsonderneming.

Er deden al een tijdje geruchten de ronde in de Oostenrijkse pers in verband met Ferrero-Waldners volgende carrièrezet. Van verkoopsdirecteur voor Europa in New York in de jaren 70 via consul voor Oostenrijk in Parijs, chef protocol van de VN, staatssecretaris voor Buitenlandse Zaken in Oostenrijk en minister voor Buitenlandse Zaken in Oostenrijk tot EU-Commissaris opgeklommen.

Ferrero-Waldner had al bevestigd dat zij de overstap naar oliegigant OMV overwoog (om te lobbyen voor de Nabucco-pijpleiding) en ook een niet nader vernoemde Spaanse onderneming.
Wat de pers naliet te vermelden was dat Ferrero-Waldner, zoals voorzien in de Europese gedragscode, een aantal belangenconflicten moest ophelderen alvorens een nieuwe job aan te nemen. In het eerste jaar na hun vertrek moeten ex-commissarissen aan de Commissie melding maken van en toelating krijgen voor hun nieuwe jobs.

Dit gebrek aan zorgvuldigheid maakt nogmaals duidelijk dat de Commissie voorheen al niet te strikt omging met dit soort zaken, door deze vorm van draaideurscenario’s goed te keuren ondanks een overduidelijk belangenconflict .

Tijdens de overgang van de Prodi- naar de Barroso-Commissie in 2004, kreeg Pavel Telicka, voormalig EU Commissaris voor gezondheid en consumentenzaken, de toelating om de lobby-onderneming BXL Consulting op te zetten, en dat zonder enige “afkoelingstermijn”. BXL Consulting lobbyt nu voor Microsoft, energiegigant RWE en OKD Doprava, een Tsjechisch kolenproducent.

Als EU-Commissaris voor buitenlandse betrekkingen was Ferrero-Waldner verantwoordelijk voor zaken die direct te maken hadden met Munich Re, inbegrepen beslissingen aangaande het DESERTEC project waarin Munich Re betrokken is.

01/03 - De Robin Hood Tax Campagne “ingerekend” door City ondernemingen

Een bijzonder verhaal uit The Guardian: Campagnevoerders voor een ‘Robin Hood Taks’ (onze Tobintaks of ook een Financiële Transactie Taks - FTT) keken belangstellend toe toen via hun website duizenden stemmen werden uitgebracht tegen hun voorstel om een heffing in te voeren op het gekonkel in de City om zo geld in te zamelen ter bestrijding van de armoede en de klimaatsverandering.

Bijna 5000 stemmen werden uitgebracht binnen de 20 minuten.
Heel interessant, zo dachten de campagnevoerders, en ze gingen op onderzoek. Wat waren hun bevindingen?
“Deze stemmen gingen allemaal uit van slechts 2 computerservers, waarvan er een was geregistreerd op naam van de investeringsbank Goldman Sachs.“

Nadat dit bekend werd liet Goldman weten dat het deze zaak grondig onderzoekt.

En ook nog even dit: “Tim Geithner , de VS-minister van Financiën, liet tijdens de G7-top van enkele weken terug in Canada aan zijn Britse collega Alistair Darling weten dat hij het idee genegen was van een internationale banktaks. Gordon Brown hoopt sindsdien een overeenkomst te sluiten om een systeem van een wereldwijde heffing in te voeren tegen deze zomer”.